Για να σας προλάβω…

Βάλτε λιγο δυνατά την μουσική, και ολόκληρη την εικόνα. (Full Screen)

 

ANIMALS ARE AWESOME TOO!!

Posted: 03/08/2014 in ΖΩΑ

 


1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

 

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

 

27

 

28


Η αφορμή γι’αυτό το άρθρο, ήταν μια παρεξήγηση που έγινε γράφωντας στο ίντερνετ. Φυσικά μου είναι πολύ οικεία όλα αυτά, λόγω του ότι έχω παρεξηγηθεί κι εγώ πολλές φορές λόγω του γραπτού μου λόγου.
Σίγουρα και πολλοί από εσάς εκεί έξω να το έχετε βιώσει αυτό, και το αντίστροφο φυσικά. Να έχετε παρεξηγήσει εσείς οι ίδιοι κάποιον.
Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνουν όλα αυτά είναι επειδή λείπει η οπτική επαφή με τον άνθρωπο που συνομιλούμε. Αν βλέπαμε τον άνθρωπο, θα μπορούσαμε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο τον οποίο γράφει αυτά που γράφει.
Δηλαδή θα βλέπαμε την κίνηση του προσώπου του την ένταση της φωνής του, και την κίνηση του σώματος. Θα βλέπαμε αν λέει αυτό που λέει με ειρωνεία, με νεύρα, με κοροϊδευτικό τρόπο, με επιθετικότητα, με απορία ή ότι άλλο συμβαίνει σ’αυτές τις περιπτώσεις. Έτσι, κρινόμαστε και κρίνουμε με την μισή πλευρά αυτών που θέλουμε να πούμε.
Αυτό το πράγμα θα συνεχίσει να συμβαίνει. Θα σταματήσει να συμβαίνει μόνο όταν το σταματήσουμε εμείς οι ίδιοι. Και τί εννοώ με αυτό που λέω…
Πρέπει να αφήνουμε ένα περιθώριο και να μην είμαστε απόλυτοι για τίποτα. Να σταματήσουμε δηλαδή να κρίνουμε κάποιον ή κάποια από κάτι που έγραψε, για τον λόγο που είπα παραπάνω. Έχουμε μισή εικόνα και μπορεί πραγματικά να μην εννοεί αυτά που γράφει αλλά να χρησιμοποιεί τις λάθος λέξεις κι έτσι να πέφτει στην παγίδα που όλοι έχουμε πέσει, ή πέφτουμε.
Έχουν δει τα μάτια μου ανθρώπους να σταματούν να γράφουν την άποψή τους για κάτι, επειδή έγινε παρεξήγηση από παλιότερο σχόλιο που είχαν κάνει και είχαν παρεξηγηθεί. Ανθρώπους να στεναχωριούνται γι’αυτό που έγινε, να τους παίρνει από κάτω, κλπ κλπ.
Μέγα λάθος! Μέγα λάθος γιατί πλέον δεν κάνετε αυτό που θέλετε αλλά αυτό που θέλουν οι άλλοι.
Με έχουν πει επιθετικό, με έχουν πει εριστικό, ειρωνικό, ακόμα και γυναίκα με έχουν πει επειδή γράφω όπως γράφω για κάποιες συγκεκριμένες ταινίες που έχω σχολιάσει εδώ μέσα. Δεν με πειράζει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ότι χαρακτηρισμό κι αν μου δώσει κάποιος, γιατί πολύ απλά ξέρω ότι έχουν μισή εικόνα για εμένα, σαφώς ΔΕΝ γίνεται να αρέσουν σε όλους αυτά που γράφω γιατί δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, ή επειδή ίσως να χρησιμοποιώ λέξεις που άλλους τους ερεθίζουν και τους εκνευρίζουν, αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ σημασία. Σημασία έχει ότι κάνω αυτό που μου αρέσει και δεν αφήνω τίποτα μα ΤΙΠΟΤΑ να με επιρρεάσει και να με αποθαρρύνει από αυτό που μου αρέσει να κάνω.
Όταν θα το καταλάβετε στην κυριολεξία αυτό που γίνεται και όχι έτσι για να το λέμε, και για ποιον λόγο γίνεται με ηρεμία και ανοιχτά μυαλά χωρίς να αφήνετε τα συναισθήματά σας να σας παρασύρουν από τις λέξεις που διαβάζετε, τότε θα δείτε ότι και πιο ήρεμοι θα είστε εσείς οι ίδιοι, αλλά και θα αντιμετωπίζετε παρόμοιες καταστάσεις εντελώς διαφορετικά από το παρελθόν. Να νιώθετε εσείς καλά πρώτα.
Οι λέξεις τώρα που χρησιμοποιεί ο καθένας από εμάς που γράφει οτιδήποτε, παίζουν ένα τεράστιο ρόλο σε αυτό που θέλουμε να πούμε, αλλά δυστυχώς δεν το καταφέρνουμε και ούτε έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα κειμένου για το τί μπορεί να συμβεί.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΧΟΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ GRAVITY:
ΣΧΟΛΙΟ 1 (Παράδειγμα):
Η ταινία μιλάμε για πολύ ύπνο. Πρέπει να είσαι πολύ βλάκας και καμένος για να την παρακολουθήσεις ολόκληρη.
ΣΧΟΛΙΟ 2 (Παράδειγμα):
Η ταινία ήταν αρκετά κουραστική για τα δικά μου στάνταρ. Δεν την προτείνω για αυτούς που τους αρέσουν οι περιπέτειες δράσης.
ΣΧΟΛΙΟ 3 (Παράδειγμα):
Στην ταινία δεν κουνιέται φύλλο!! Μιλάμε είχα βγάλει και τα παπούτσια σινεμά, κι έκανα κάτι ύπνους το κάτι άλλο! Τώρα που βγήκε και σε dvd, την νοικιάζω τα βράδια για να χαλαρώσω! Βρήκα το γιατρικό για τον ύπνο!!ΧΑχαχαχαχαχαχα
Μπορείτε να καταλάβετε τις διαφορές στον γραπτό λόγο;
Το πρώτο σχόλιο, είναι προσβλητικό για τον κόσμο που όντως την έχει δει ολόκληρη, και είναι σαν να του λες ότι, κοίτα μεγάλε, είσαι βλάκας και καμμένος. Άρα λάθος χρησιμοποιημένες λέξεις.
Το δεύτερο σχόλιο, χρησιμοποιεί σωστά τις λέξεις και δεν προσβάλει κανέναν.
Το τρίτο σχόλιο είναι χιουμοριστικό και χαβαλετζίδικο. Αυτό θα επέλεγα εγώ να γράψω ή το 2, αν ένιωθα έτσι για την ταινία.
Όπως βλέπετε, έγινα ξαφνικά, 3 διαφορετικοί άνθρωποι στον γραπτό λόγο. Και για τα γραφόμενά μας, κρινόμαστε. Δεν είναι όμως η ολοκληρωμένη εικόνα για κάποιον άνθρωπο αυτό που διαβάζουμε. Μπορεί να είναι λάθος μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποίησε λάθος λέξεις.
Γι’αυτό, πρέπει να αφήνουμε περιθώριο και να μην είμαστε απόλυτοι στην εντύπωση που μας έχει δώσει κάποιο κείμενο που έχουμε διαβάσει.
Από την άλλη πάλι, υπάρχουν και οι «καλοθελητές» σε αυτή την ιστορία. Αυτοί που τους αρέσει να κάνουν καψόνια, να βάζουν στην πρίζα κάποιους άλλους, και να λένε από μέσα τους ότι τους δουλεύουν τους άλλους. Τί ευχαρίστηση μπορεί να παίρνουν κάποιοι από αυτό, δεν το γνωρίζω.
Με τον γραπτό λόγο λοιπόν, θέλει παρατήρηση από εμάς, και να κάτσουμε να σκεφτούμε, αν οι λέξεις που χρησιμοποιούμε βάση της ανατροφής μας και γενικά μεγαλώνοντας, αν είναι όντως αντιπροσωπευτικές προς τον χαρακτήρα μας, ή αν θέλουμε να πούμε αυτό που θέλουμε καλύτερα με άλλες λέξεις, τις οποίες όμως λέξεις, (Προσέξτε τί θα πω), λέξεις που έχουμε εμείς οι ίδιοι επιλέξει συνειδητά να χρησιμοποιούμε και όχι λέξεις που χρησιμοποιούμε επειδή μ’αυτές μεγαλώσαμε και αυτές ξέρουμε!
Φυσικά για να γίνει αυτό, θέλει μεγάλη παρατήρηση από εμάς τους ίδιους. Πιστέψτε με ότι δεν είναι τόσο εύκολο αν το νομίζετε αυτό. Αν αρχίσετε να παρατηρείτε τον εαυτό σας και τις λέξεις που χρησιμοποιεί ο καθένας μας στην καθημερινή του ζωή, προφορικά, ή γραπτά, θα δείτε πολλές λέξεις από το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείτε, ότι είναι εντελώς λάθος από αυτό που πραγματικά είστε ή νιώθετε. Απλά η «συνήθεια» και η ΜΗ «παρατήρηση» του εαυτού μας, μας κάνει να χρησιμοποιούμε τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια.
Συμβαίνει λοιπόν όλα αυτά όμως, και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν γιατί καινούριοι άνθρωποι γεννιούνται και μπαίνουν σε αυτή την διαδικασία παρεξήγησης και παρανόησης του γραπτού λόγου. Μερικοί καταφέρνουν και βρίσκουν τον τρόπο ή προσπαθούν τουλάχιστον. Άλλοι πάλι, δεν κάνουν τίποτα γιατί νιώθουν ενοχές και το βάζουν κάτω, και άλλοι πάλι, απλά τους αρέσει να «αναστατώνουν» με τα γραφόμενά τους και να προσπαθούν να αναστατώσουν κι εμάς.
Το πώς όλα αυτά αντιμετωπίζονται σας είπα και πιο πάνω:
Παρατήρηση του εαυτού μας, ανοιχτά μυαλά, και να μην είμαστε απόλυτα σίγουροι αν η γνώμη που έχουμε σχηματίσει για κάποιον άνθρωπο διαβάζοντας κάτι, είναι αληθινή ή ψεύτικη. Μάλλον καλύτερα, «ελλιπής».
Είπαμε, οι λέξεις κάνουν την διαφορά!!

Διαλογισμός

jiddukrishnamurti_vegetarianism-killing

Ο διαλογισμός δεν είναι για τον ανώριμο. Ο ανώριμος μπορεί να παίξει μ’ αυτόν, όπως κάνουν τώρα, καθισμένοι με διπλωμένα -ή όχι- πόδια, αναπνέοντας μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο, στηριγμένοι στο κεφάλι τους, παίρνοντας ναρκωτικά, νηστεύοντας, προκειμένου να βιώσoυν κάτι πρωτογενές. Μέσω των ναρκωτικών, μέσω της νηστείας, μέσω οποιουδήποτε συστήματος δεν μπορείς ποτέ να βρεις ή να συναντήσεις εκείνο που είναι αιώνιο, άχρονο. Δεν μπορείς “να κόψεις δρόμο” γι’ αυτό. Πρέπει κανείς να δουλέψει σκληρά- πρέπει κανείς ν’ αποκτήσει μεγάλη επίγνωση του τι κάνει, τι σκέφτεται, χωρίς καμιά διαστρέβλωση.

 

Και όλα αυτά απαιτούν μεγάλη ωριμότητα, όχι της ηλικίας, αλλά την ωριμότητα του νου που είναι ικανός να παρατηρεί, να βλέπει το ψεύτικο ως ψεύτικο, το αληθινό μέσα στο ψεύτικο και την αλήθεια ως αλήθεια.

Αυτό είναι ωριμότητα, τόσο στο χώρο της πολιτικής, όσο και στον κόσμο των επιχειρήσεων ή μέσα στις σχέσεις σας.
Έχετε πιθανώς ακούσει τη λέξη διαλογισμός ή έχετε διαβάσει κάτι γι’ αυτόν ή μπορεί να έχετε ακολουθήσει κάποιον απ’ αυτούς τους δάσκαλους, που σου λένε τι να κάνεις. Μακάρι να μην είχατε ακούσει ποτέ αυτή τη λέξη, γιατί τότε ο νου σας θα ήταν φρέσκος στην εξερεύνησή του.
Μερικοί έχουν πάει στην Ινδία, αλλά δεν ξέρω γιατί πηγαίνουν εκεί: η αλήθεια δεν είναι εκεί- υπάρχει ρομαντισμός, αλλά ο ρομαντισμός δεν είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι εκεί όπου βρίσκεσαι. Δεν είναι σε κάποια ξένη χώρα, είναι εκεί όπου είσαι. Η αλήθεια είναι αυτό που κάνεις, το πώς συμπεριφέρεσαι. Είναι σ’ αυτά, δεν είναι στο ξύρισμα του κεφαλιού σου ή σ’ όλες αυτές τις ανοησίες που έχει κάνει ο άνθρωπος.
(…)
Γιατί θα πρέπει κανείς να διαλογίζεται και τί είναι ο διαλογισμός; Ξέρετε, αν κοιτάξατε ποτέ έξω απ’ το παράθυρό σας κάποιο πρωί και είδατε την εξαιρετική ομορφιά που έχει το πρωινό φως, τα μακρινά βουνά και η λάμψη του νερού, κι αν παρατηρήσατε χωρίς τις λέξεις, χωρίς να λέτε μέσα σας: “Τί ωραίο που είναι αυτό, ” αν τα παρατηρήσατε όλα μαζί και ήσαστε ολοκληρωτικά προσεκτικοί καθώς παρατηρούσατε, ο νους σας θα πρέπει να έγινε εντελώς ήρεμος. Αλλιώς δεν μπορείς να παρατηρήσεις, αλλιώς δεν μπορείς ν’ ακούσεις.
Ο διαλογισμός, λοιπόν, είναι η κατάσταση εκείνη του νου όπου είναι ολοκληρωτικά προσεκτικός και σιωπηλός. Μόνο τότε μπορείς να δεις το λουλούδι, την ομορφιά του, το χρώμα του και το σχήμα του και μόνο τότε καταργείται η απόσταση ανάμεσα σε σένα και το λουλούδι. Όχι ότι ταυτίζεσαι με το λουλούδι, αλλά το στοιχείο του χρόνου που υπάρχει ανάμεσα σε σένα και σ’ αυτό, η απόσταση, εξαφανίζεται. Και μπορείς να παρατηρήσεις πολύ καθαρά μόνο όταν η παρατήρηση δεν είναι λεκτική, δεν είναι προσωπική, αλλά προσεκτική παρατήρηση, και όταν σ’ αυτή δεν υπάρχει το κέντρο του “εγώ.” Αυτό είναι διαλογισμός.
(…)
Ο διαλογισμός είναι μια διαδικασία της ζωής κατά την οποία η σχέση με τους άλλους είναι καθαρή, χωρίς καμία σύγκρουση. Ο διαλογισμός είναι η κατανόηση του φόβου, της ευχαρίστησης. Ο διαλογισμός είναι αυτό που ονομάζουμε αγάπη και ελευθερία από το θάνατο, η ελευθερία να στέκεσαι στα πόδια σου εντελώς μόνος σου. Το τελευταίο είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή γιατί αν δεν είσαι σε θέση να σταθείς μόνος σου εσωτερικά, ψυχολογικά, δεν είσαι ελεύθερος. Αυτού του είδους η μοναχικότητα δεν είναι απομόνωση, αποτράβηγμα από τον κόσμο. Αυτή η μοναχικότητα γεννιέται όταν απαρνιέσαι ολοκληρωτικά, αληθινά -όχι στα λόγια, αλλά αληθινά στην ίδια σου τη ζωή- όλα όσα έχει συγκεντρώσει ο άνθρωπος από το φόβο του, για την ευχαρίστησή του, με την αναζήτησή του για κάτι πέρα από την καθημερινή ρουτίνα της ζωής.
(…)
Ο διαλογισμός είναι η ολοκληρωτική άρνηση του “εγώ” έτσι ώστε ο νους να μη βρίσκεται ποτέ σε σύγκρουση. Ένας νους απαλλαγμένος από σύγκρουση δεν βρίσκεται σ’ εκείνη την κατάσταση της γαλήνης που είναι απλώς ένα διάλειμμα ανάμεσα σε δύο συγκρούσεις, αλλά είναι ολοκληρωτικά ελεύθερος από συγκρούσεις. Κι αυτό είναι μέρος του διαλογισμού.
Όταν κατανοήσεις τον ψυχολογικό χρόνο, τότε ο νους έχει χώρο. Έχετε παρατηρήσει πόσο λίγο χώρο έχουμε στη διάθεσή μας, τόσο γύρω μας όσο και μέσα μας; Ζώντας σε μεγάλες πόλεις, μέσα σε κουτιά, μέσα σε στενούς χώρους, γινόμαστε όλο και πιο βίαιοι, επειδή χρειαζόμαστε φυσικό χώρο γύρω μας. Αλλά έχετε παρατηρήσει επίσης, πόσο λίγο χώρο έχουμε και εσωτερικά, ψυχολογικά; Ο νους μας είναι γεμάτος από φαντασιώσεις, απ’ όλα όσα έχουμε μάθει, από διάφορα είδη διαμόρφωσης, από επιρροές, από προπαγάνδα. Είμαστε γεμάτοι απ’ όλα όσα έχει σκεφτεί ο άνθρωπος, όλα όσα έχει επινοήσει, από τις επιθυμίες μας, τις επιδιώξεις και τις φιλοδοξίες, τους φόβους και λοιπά, οπότε υπάρχει πολύ λίγος χώρος. Ο διαλογισμός, αν πάτε πολύ βαθιά μέσα του, είναι η άρνηση όλου αυτού, έτσι ώστε μέσα σε μία κατάσταση προσοχής να υπάρχει ένας απέραντος χώρος χωρίς σύνορα. Τότε ο νους είναι σιωπηλός.

Ίσως να έχετε μάθει από άλλους ότι για να διαλογιστείς πρέπει να ακολουθείς κάποια μέθοδο διαλογισμού, ότι πρέπει να τον κάνεις σαν πρακτική για να γίνει ο νους σου σιωπηλός, ότι πρέπει να κατακτήσεις τη σιωπή για να φωτιστείς. Αυτό αποκαλείται διαλογισμός, αλλά αυτού του είδους ο διαλογισμός είναι σκέτη ανοησία, γιατί όταν κάνεις κάποια πρακτική υπάρχει η οντότητα που κάνει την πρακτική, η οποία γίνεται όλο και πιο μηχανική κι επομένως περιορισμένη, αναίσθητη, κουτή. Και γιατί θα ’πρεπε να κάνεις κάποια πρακτική; Γιατί θα ’πρεπε να επιτρέψεις σε κάποιον άλλον να μπει ανάμεσα σε σένα και στην αναζήτησή σου; Γιατί πρέπει ο ιερέας ή ο δάσκαλός σου ή το βιβλίο σου να μπουν ανάμεσα σε σένα και σ’ αυτό που θέλεις ν’ ανακαλύψεις; Επειδή υπάρχει φόβος; Επειδή θέλεις κάποιον να σου δίνει κουράγιο; Επειδή θες να στηρίζεσαι σε κάποιον, όταν εσύ ο ίδιος δε νιώθεις σιγουριά; Και όταν δε νιώθεις σιγουριά και στηρίζεσαι σε κάποιον για σιγουριά, ίσως θα πρέπει να είσαι εντελώς σίγουρος ότι έχεις διαλέξει κάποιον που δε νιώθει σιγουριά, το ίδιο όπως κι εσύ. Οπότε το πρόσωπο στο οποίο στηρίζεσαι, μπορεί να ισχυρίζεται ότι νιώθει πολύ σιγουριά. Λέει: “Εγώ ξέρω, εγώ έχω φτάσει, εγώ είμαι ο δρόμος, ακολούθησέ με.” Να είστε πολύ προσεκτικοί, λοιπόν, με τον άνθρωπο που λέει ότι ξέρει.

Η φώτιση δεν είναι ένα σταθερό σημείο. Δεν υπάρχει σταθερό σημείο. Το μόνο που έχει να κάνει κανείς είναι να κατανοήσει το χάος και την αταξία μέσα στην οποία ζούμε. Μ’ αυτή την κατανόηση έρχεται τάξη κι έχουμε διαύγεια, νιώθουμε σιγουριά. Κι αυτή η σιγουριά δεν είναι επινόηση της σκέψης. Αυτή η σιγουριά είναι νοημοσύνη. Κι όταν υπάρχουν όλα αυτά, όταν ο νους δει τι συμβαίνει πολύ καθαρά, τότε ανοίγει η πόρτα. Ό,τι απλώνεται πέρα απ’ αυτή δεν είναι κατονομάσιμο. Δεν μπορεί να περιγράφει κι οποιοσδήποτε το περιγράφει, δεν το έχει δει ποτέ. Δεν μπορεί να μπει σε λέξεις, επειδή η λέξη δεν είναι το ίδιο αυτό που σημαίνει, η περιγραφή δεν είναι το περιγραφόμενο.
Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να είσαστε ολοκληρωτικά προσεκτικοί στις σχέσεις σας, να δείτε ότι αυτή η προσοχή δεν είναι δυνατή όταν υπάρχουν εικόνες, να κατανοήσετε τη συνολική φύση τής ευχαρίστησης και του φόβου και να δείτε ότι η ευχαρίστηση δεν είναι αγάπη, ότι η επιθυμία δεν είναι αγάπη.

Και είστε υποχρεωμένοι ν’ ανακαλύψετε τα πάντα από μόνοι σας. Kανείς δεν μπορεί να σας πει. Όλες οι θρησκείες λένε: “Μη σκοτώσεις.” Για σας, όμως, αυτό είναι απλώς λέξεις, αλλά αν είσαι σοβαρός, πρέπει ν’ ανακαλύψεις από μόνος σου τι σημαίνει αυτό. Ό,τι έχει ειπωθεί στο παρελθόν μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά αυτή η αλήθεια δεν είναι δική σου. Πρέπει να την ανακαλύψεις, πρέπει να μάθεις τι σημαίνει να μη σκοτώσεις ποτέ. Τότε αυτή η αλήθεια είναι δική σου και είναι μια αλήθεια ζωντανή. Με τον ίδιο τρόπο -όχι μέσω κάποιου άλλου, όχι μέσω της πρακτικής κάποιος μεθόδου επινοημένης από κάποιον άλλο, όχι μέσω της αποδοχής ενός γκουρού, ενός δασκάλου ή ενός σωτήρα- εσείς οι ίδιοι, ελεύθεροι, πρέπει να δείτε τι είναι αλήθεια, τι είναι ψέμα και να βρείτε εντελώς μόνοι σας πώς θα ζήσετε μια ζωή μέσα στην οποία δεν θα υπάρχει καμιά απολύτως σύγκρουση.
Όλο αυτό είναι διαλογισμός.

J.Krishnamurti “This light in oneself”

 


Kαινούριο βίντεο με τον Jeb Corliss!

AΝΑΤΡΙΧΙΛΑ!!

 


BENNY'S VIDEO-POSTER

 

 

Aπό πού να αρχίσω…

Μία ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ ταινία!

Το έχω ξαναγράψει και για άλλες ταινίες. Θα μου πείτε, αφού είναι σοκαριστική η ταινία, γιατί υπάρχει στην κατοχή μου…

Γιατί πέρα από το οπτικό και ακουστικό υλικό που σοκάρει, έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, και προσωπικά όπως έχω ξαναπεί, μπαίνω στην θέση του άλλου για το τί θα έκανα σε μια παρόμοια κατάσταση, που εύχομαι να μην τύχει σε κανέναν!

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_00.00.29_[2014.01.08_17.28.07]

Υπάρχει μία σοκαριστική σκηνή για όποιον σοκάρεται, στην έναρξη της ταινίας, με την θανάτωση ενός γουρουνιού σε μια φάρμα. Σαν φιλόζωος που είμαι, ξενέρωσα με την ζωή μου! Εκτός από το γεγονός της έναρξης, μας τον ξαναδείχνει τον θάνατο αργότερα.

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_00.08.12_[2014.01.08_17.49.35]

Ο Βenny λοιπόν, είναι ένας ανήλικος  με τις διάφορες αναζητήσεις που μπορεί να έχει ένας έφηβος. Είναι ένας έφηβος που του αρέσει να παρακολουθεί ταινίες, να καταγράφει με μια κάμερα και μετά να τα αρχειοθετεί. Η ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι από τους γονείς του παιδιού είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. Βυθισμένοι και οι 2 γονείς με την προσωπική τους ζωή στην καθημερινότητά τους, έχουν ξεχάσει ότι έχουν και ένα παιδί στην εφηβεία. Αφήνοντάς τον ολομόναχο και χωρίς καμιά επίβλεψη για το ποια είναι τα ενδιαφέροντά του και τί κάνει όλη μέρα ή και μέρες το παιδί τους, θα έρθουν αντιμέτωποι με αυτό που θα δείτε στις οθόνες σας.

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_00.13.22_[2014.01.08_17.50.24]

Απαθέστατοι και οι δύο γονείς, έχουν μία σχέση με το παιδί εντελώς τυπική. Κλείσε την τηλεόραση γιατί είναι αργά, κλπ κλπ. Δεν βλέπουν όμως ότι το παιδί τους είναι εθισμένο στην βία και το μόνο που παρακολουθεί είναι σκηνές βίας.

Έτσι, μια μέρα που πάει στο βίντεο κλαμπ για να δώσει κάτι ταινίες πίσω, βλέπει ένα συνομίλικό του κορίτσι, να είναι καρφωμένο και να κοιτάζει στην τζαμαρία τις τηλεοράσεις που παίζουν. Το προσκαλεί στο σπίτι του, και για να «δειχτεί», της φανερώνει το όπλο που έχει κλέψει κρυφά. Το γεμίζει και της λέει να πατήσει την σκανδάλη. Εκείνη δεν την πατάει και το αφήνει κάτω. Ύστερα το παίρνει ο Benny και την πυροβολεί. Έχω ανατριχιάσει και μόνο που σκέφτομαι την σκηνή που θα δείτε!

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_00.25.08_[2014.01.08_17.52.25]

Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες, δείχνει το βίντεο με τον σκοτωμό στους γονείς του.

Και εδώ είναι που αρχίζουν όλα τα ερωτηματικά που θα έχετε από την ταινία. Η πρώτη τους λέξη, είναι αν το έχει δείξει το βίντεο σε άλλους. Βλέπεις τον γιο σου να σκοτώνει ένα κορίτσι, και αντί να σκεφτούν ότι αφαίρεσε μια ζωή, προσπαθούν να τον καλύψουν για να μην μαθευτεί. Και οι γονείς του κοριτσιού; Το κορίτσι που σκοτώθηκε; Τίποτα; 

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_01.02.21_[2014.01.08_17.55.27]

 

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_01.02.50_[2014.01.08_17.56.06]

Αν είχαν βάλει τον εαυτό τους στην θέση του κοριτσιού, ή στους γονείς της, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Να μην χάσουν το αγγελούδι τους και πάει φυλακή, να μην αναστατώσουν την ζωή τους, και να μην κατηγορηθούν για αμέλεια που άφηναν τόσες ώρες τον γιο τους μόνο του χωρίς επίβλεψη. Με λίγα λόγια, την ΠΑΡΤΗ τους σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος στον κόσμο. Ροχάλα μέσ’ την μούρη και στους δύο!!!

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_00.47.13_[2014.01.08_17.53.47]

Το ηθικό δίδαγμα της ταινίας; Θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι, μόνο αν μάθετε να αγαπάτε και τον ξένο άνθρωπο σαν να είναι ο εαυτός σας. Να μην είστε εγωιστές και κοιτάζετε την πάρτη σας. Πόσα παραδείγματα χρειάζεται ο άνθρωπος και πόσα στραπάτσα πρέπει να φάει για να το καταλάβει αυτό; Δεν μάθατε από τους πολιτικούς μας τίποτα; Δεν αναρρωτιέστε ΠΩΣ φτάσαμε σε αυτό το χάλι που ζούμε σήμερα; Επειδή ΟΛΟΙ κοιτάζουν τον εαυτό τους αδιαφορώντας για τους άλλους!

Θα σταματήσω να γράφω γιατί έχω αρχίσει και φουντώνω πάλι με τις μακακίες που γίνονται γύρω μας!

BENNY'S VIDEO (1992).mkv_snapshot_01.29.18_[2014.01.08_17.58.24]

Ελπίζω αν επιλέξετε την ταινία να την δείτε, να κάτσετε και να σκεφτείτε κάποια πράγματα. Την ταινία δεν ξέρω κατά πόσο εύκολα μπορείτε να την βρείτε. Στο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς μου πάντως, την έχουν. Αλλιώς, να είναι καλά το ίντερνετ και τα παιδιά που μας δίνουν ταινίες που δεν μπορούμε να βρούμε.

Βαθμολογία μου για την ταινία, 7.5/10.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ :

 

Ο δεκατετράχρονος Μπένι (Arno Frisch) είναι ένα χαϊδεμένο παιδί εύπορης αστικής οικογένειας.Οι γονείς του, του έχουν χαρίσει τον πιο μοντέρνο εξοπλισμό βίντεο, ήχου και τηλεοράσεως.Ο Μπένι, κάνει συνεχείς λήψεις με την κάμερα, τις μοντάρει και τις βλέπει στην τηλεόρασή του.Αφοσιώνεται με πάθος σε αυτή την ενασχόληση.Η πιο αγαπημένη του κασέτα, είναι μία που γύρισε στην εξοχή και παρουσιάζει, αναλυτικά και με ακρίβεια, πως ο χωρικός σφάζει ένα γουρούνι.Οι γονείς του γνωρίζουν το γεγονός, αλλά δείχνουν να αδιαφορούν όντας απασχολημένοι με τα δικά τους προβλήματα.
Κάποια μέρα που απουσιάζουν οι γονείς του, προσκαλεί μια συνομίλική του κοπέλα, της δείχνει το βίντεο και το μαχαίρι του χωρικού.Ύστερα την σκοτώνει χωρίς συγκεκριμένο λόγο, ενώ η κάμερα του καταγράφει το γεγονός…

 

CAST:

 

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Benny’s Video

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Το Βίντεο του Μπένι

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Michael Haneke

ΣΕΝΑΡΙΟ: Michael Haneke

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Arno Frisch – Angela Winkler – Ulrich Muhe – Ingrid Stassner – Stephanie Brehme

ΕΙΔΟΣ: Δραματική

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1992

ΧΡΩΜΑ: Έγχρωμο

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105′ Λεπτά