Archive for the ‘ROBERT DE NIRO’ Category


Σήμερα είστε λίγο άτυχοι…

Άτυχοι, γιατί αυτή την ταινία, δεν θα μπορέσετε να την βρείτε εκτός ίντερνετ, γιατί δεν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα σε dvd.

Την ταινία αυτή, η οποία ΕΙΝΑΙ από τις αγαπημένες μου, λόγω ερμηνειών από τους αγαπημένους μου DiCaprioDe Niro, πρώτη φορά την πέτυχα στην τηλεόραση όταν ήμουν μικρός, αλλά στην τελευταία σκηνή. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση αυτή η μία σκηνή. (Αν την δείτε θα καταλάβετε.) Την ξαναπέτυχα μετά από 1-2 χρόνια ξανά στην τηλεόραση, αλλά πάλι λίγο πριν το τέλος της. Γκαντεμιά έτσι; Σε αυτό το σημείο, αρχίζω και παίρνω ζβάρνα όλα τα βίντεο κλαμπ. Μάταια. Δεν την βρήκα ποτέ. Αποφάσισα λοιπόν να την παραγγείλω από εξωτερικό. Έφτασε λοιπόν στα χέρια μου και κοίταζα με θαυμασμό το κουτί της ταινίας, και που επιτέλους είχε φτάσει στα χέρια μου. Αποφάσισα να κάνω μετάφραση της ταινίας, αφού είχε αγγλικούς υπότιτλους. Το έκανα πρώτα για εμένα και μετά για να την δώσω σε φίλους-γνωστούς-συγγενείς να την δουν. Το αποτέλεσμα, ΑΨΟΓΟ! Γι’αυτό είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες αυτή.

Διάβασα σε μια συνέντευξη του DiCaprio, που μιλούσε για αυτή την ταινία:

Στην οντισιόν που πήγε να περάσει για την ταινία, ήταν ο De Niro στον χώρο, κρατώντας ένα βαζάκι με μουστάρδα, ο οποίος πήγαινε σε κάθε υποψήφιο για τον ρόλο και το έβαζε στην μούρη τους επίτηδες για να τους εκνευρίσει και να δει την αντίδρασή τους. Από αυτή τη σκηνή πήρε ο DiCaprio τον ρόλο. Σκηνή που είναι όπως σας είπα και πριν, η τελευταία της ταινίας.



Εκπληκτικός στην ερμηνεία του ο Leonardo DiCaprio. Εκπληκτικός στον ρόλο του αυταρχικού πατέρα ο Robert De Niro. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον ηθοποιό για τον συγκεκριμένο ρόλο.

Φανταστική επίσης και η Εllen Barkin στον ρόλο της μητέρας.

Είναι μία ταινία που σίγουρα θα σας αρέσει γιατί έχει καταπληκτικούς ηθοποιούς μέσα, που όλοι τους παίζουν τρομερά. Μακάρι να μπορούσα να σας δώσω τους υπότιτλους που μετέφρασα ώστε να την δείτε. Δεν μπορώ να το κάνω όμως, γιατί έχουν δει παραποιήσεις τα μάτια μου τρελές.

 

Leonardo DiCaprio και Robert De Niro λοιπόν στα φόρτε τους! Οι δύο καλύτεροί μου άντρες ηθοποιοί, και δεν με ενδιαφέρει για όποιον/α δεν συμφωνεί μαζί μου. Δεν περιμένω να έχουν όλοι τα ίδια γούστα με μένα, και σεβαστή η κάθε αρνητική-θετική άποψη.

Βαθμολογία μου, 8,5/10

 

 

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Η ταινία είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ βασισμένη στην αυτοβιογραφία του Tobias Wolff (Di Caprio) για τα βιώματά του σαν παιδί, που μαζί με την μητέρα του (Ellen Barkin), ψάχνοντας να βρουν μια καλύτερη ζωή, δυστυχώς πέφτουν πάνω στον αυταρχικό πατέρα (De Niro), ο οποίος θα τους κάνει την ζωή κόλαση.

CAST:

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: This Boy’s Life

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: Αγεφύρωτες Σχέσεις

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Michael Caton-Jones

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Leonardo DiCaprio – Robert De Niro – Ellen Barkin – Jonah Blechman – Chris Cooper

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Tobias Wolff

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Robert Getchell

ΓΛΩΣΣΑ: Αγγλικά

ΕΙΔΟΣ: Δραματική

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1993

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 115′

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ:


 

Πήγαμε και την είδαμε χτες σινεμά. Χμ…

Αξίζει να πάτε να την δείτε γιατί είναι κάτι διαφορετικό. Κάποιες λήψεις με την κάμερα που προχωράει και περνάει μέσα από τα αμάξια και πηγαίνει και πηγαίνει, εγώ κόλλησα με όλο αυτό. Για την ταινία τώρα…

Θα βγείτε από την αίθουσα, αλλά μην προσπαθήσετε να καλύψετε τα κενά που θα έχετε. Ναι, πολλά κενά και ερωτηματικά θα σας μείνουν από την ταινία. Εντάξει όμως, δεν με χάλασε αλλά ούτε και ότι ενθουσιάστικα κι όλας.

 


Απλά μία ταινία με μια αίσθηση φρεσκάδας που θα περάσετε καλά. Τίποτα παραπάνω.

Με το τέλος λίγο ξενέρωσα πάλι, αλλά τι να κάνουμε; Δεν μπορούν να μας αρέσουν όλα. Βασικά ενώ η ταινία διαπραγματεύεται το 100% του εγκεφάλου και με το τι μπορεί και κάνει ο πρωταγωνιστής, στην ουσία είναι πολύ άδεια η ταινία. Άδεια γιατί κανείς δεν ξέρει τι θα μπορούσε να έκανε κάποιος αν χρησιμοποιούσε το 100% του μυαλού του. Μπορεί να πέταγε. Κανείς δεν ξέρει. Έτσι λοιπόν η ταινία, μένει σε πολύ απλά πράγματα που μπορεί να κάνει ο πρωταγωνιστής. Όπως να μαθαίνει άπταιστα τις άλλες γλώσσες, χρήση των μαθηματικών και άλλα διάφορα.

Γιατί πχ να μην ανακαλύψει την θεραπεία του καρκίνου; Θα σας πω γιατί. Γιατί αν ασχολιόταν η ταινία με πιο βαθιά νοήματα, θα έχανε όλη την ατμόσφαιρα που έχει. Λίγο speedάτη, ανάλαφρη και κυρίως για καθαρή διασκέδαση χωρίς πολλά πολλά νοήματα. Το καταφέρνει αυτό αρκετά καλά. Αν όμως έχετε απαίτηση να δείτε περισσότερα για το τι μπορεί να κάνει το μυαλό, ε τότε μην πάτε να την δείτε σινεμά. Περιμέντε το dvd ή κατεβάστε την από το internet.

Ο Bradley Cooper είναι πολύ καλός στον ρόλο του, και που επιτέλους είδα κάτι το διαφορετικό στην ερμηνεία του απ’ότι μας δίνει συνήθως. Το παίζει πολύ ωραία όταν είναι χωρίς χάπι, αλλά και όταν είναι με χάπι.

Bαθμολογία μου 6/10

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Ο Έντι είναι ένας μέτριος συγγραφέας που ζει στην Νέα Υόρκη, μέχρι που πέφτει στα χέρια του ένα θαυματουργό πειραματικό χάπι που του επιτρέπει να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητες του εγκεφάλου του. Χρησιμοποιώντας τις νεοαποκτηθείσες πνευματικές του ικανότητες, κερδίζει δόξα, φήμη, χρήμα και δύναμη. Πολύ σύντομα, όμως, θα ανακαλύψει ότι η απόλυτη επιτυχία έχει και το τίμημά της, όταν θα αρχίσουν να τον καταδιώκουν μυστηριώδεις ανταγωνιστές και οι κίνδυνοι που επιφυλάσσει το θαυματουργό αυτό χάπι θα κάνουν την εμφάνισή τους.

CAST:


ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Neil Burger

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Alan Glynn

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Leslie Dixon

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Bradley Cooper – Robert De Niro – Abbie Cornish – Anna Friel – Andrew Howard

ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ (Όχι από αυτά που έχετε στο μυαλό σας)

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2011

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105′

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:

 


Από που να ξεκινήσω….Λοιπόν, δύο από τους πολύ αγαπημένους μου ηθοποιούς (τους θεωρώ ΤΕΡΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ και τους δύο) σε μία πραγματικά όμορφη ταινία και με μία ιστορία που πιστεύω θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας (ως γνωριμία πάντα) και που σε κάνει να νοιώθεις γενικά ωραία βλέποντάς την.  Ταιριάζει στο Χριστουγεννιάτικο κλίμα γιατί έχει και περίοδο Χριστουγέννων μέσα.Το μόνο που θα σας πω είναι δείτε την αν όχι για το ότι είναι αισθηματική τότε για αυτούς τους δύο ΤΡΟΜΕΡΑ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΥΣ ηθοποιούς.

MERYL STREEP – ROBERT DE NIRO!

Άραγε, μπορεί κάποιος να πει, ποιος από τους δύο είναι καλύτερος ηθοποιός; Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το κάνω γιατί πολύ απλά, και οι δύο αυτοί ηθοποιοί έχουν φτάσει στην κορυφή και δεν υπάρχει άλλο σκαλοπάτι ν’ανέβουν!! Και μόνο που βλέπεις ότι στην ταινία παίζουν αυτοί οι δύο, δεν χρειάζεσαι άλλες πληροφορίες. Οι άνθρωποι, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗ να τους παρακολουθείς!! Αν την βρείτε σε βίντεο κλαμπ ή στο internet, πάρτε την με κλειστά μάτια!!

 

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Ο Robert De Niro (Φρανκ Ράφτις) και η Meryl Streep (Μόλυ Γκιλμορ) είναι δύο καθημερινοί άνθρωποι που στην αρχή γνωρίζονται από τύχη και στην συνέχεια από επιλογή.Μονάχα ένα πράγμα στέκεται ανάμεσα στην έντονη αγάπη του Φρανκ και της Μόλυ.Είναι και οι δύο παντρεμένοι.Ένα γνήσιο μοντέρνο δίλημα που ο Robert De Niro η Meryl Streep και το υπόλοιπο καστ φέρνουν στην ζωή αυτή την ιστορία με ταλέντο και ευαισθησία.

Ένας πραγματικά αλλιώτικος Ρόμπερτ Ντε Νίρο μία πολύ καλή ερμηνεία της Μέρυλ Στριπ στιγματίζουν αυτή την όμορφη ιστορία αγάπης.Ωραία αφήγηση,δραματικές κορυφώσεις,το αναμενόμενο happy end,αλλά το σημαντικότερο δύο μεγάλοι ηθοποιοί σε μία φοβερή χημεία .

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ulu Grosbard

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Robert De Niro – Meryl Streep – Harvey Keitel – Jane Kaczmarek – George Martin

· Είδος: Aισθηματική

· Παραγωγής: 1984

· Διάρκεια: 106′


 

 

ΤΑΙΝΙΑΡΑ – ΑΨΟΓΗ – ΚΟΡΥΦΑΙΑ!!!!
ΜARTIN SCORSESE – ROBERT DE NIRO!!!!

Για μένα αυτή η ταινία είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ερμηνεία από ηθοποιό που έχω δει ποτέ μου!!!Όχι απλά η καλύτερη ερμηνεία του DE NIRO που δικαίως πήρε και το όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, αλλά η καλύτερη ερμηνεία γενικά από ηθοποιό! (Γνώμη μου και μόνο)!
Την αγόρασα και σε Bluray φυσικά.
Τι να πει κανείς γι’αυτό το μεγαθήριο που λέγεται De Niro.Tίποτα δεν μπορεί κανείς να πει γιατί απλά τα λόγια είναι περιττά!
Όπως και για τον Scorsese επίσης!
Η ταινία είναι αποκλειστικά αφιερωμένη σε εμένα γιατί είναι μία από τις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ μου!!
Για όποιον ενδιαφέρεται έχω γράψει κάποια πράγματα σχετικά με την ταινία τα οποία είναι άκρως ενδιαφέροντα!!Διαβάστε τα και καλή σας διασκέδαση με τον De Niro να δίνει στην κυριολεξία ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ!!!

 

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: MARTIN SCORSESE
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: ROBERT DE NIRO – JOE PESCI – CATHY MORIARTY – FRANK VINCENT – NICHOLAS COLASANTO – THERESA SALDANA – FRANK ADONIS – MARIO GALLO – FRANK TOPHAM – LORI ANNE FLAX
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες και 3 λεπτά
ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1980


2 ΟΣΚΑΡ:A’ Ανδρικού Ρόλου (Ρόμπερτ Ντε Νίρο) και Μοντάζ (1981)
6 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ:Καλύτερης Ταινίας,Σκηνοθεσίας,Β’ Ανδρικού Ρόλου (Τζο Πέσι), Β’ Γυναικείου Ρόλου (Κάθι Μοριάρτι),Διεύθυνσης Φωτογραφίας,Ήχου (1981)


Το »Οργισμένο Είδωλο» αποτελεί αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη στιγμή συνεργασίας του Μάρτιν Σκορσέζε με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο.Στην βραβευμένη με Όσκαρ ερμηνεία του, ο Ντε Νίρο πλάθει το πορτρέτο του Τζέικ ΛαΜότα,του Ιταλοαμερικανικού πυγμάχου που τα ζωώδη του ένστικτα κρύβονται απειλητικά,έτοιμα να ξεσπάσουν σε μια βίαιη συμπεριφορά μέσα και έξω από το ρινγκ.Ο Τζέικ θα βιώσει την άνοδο και την πτώση ενός ειδώλου,στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τον σκληρότερο εχθρό του,δηλαδή τον ίδιο του τον εαυτό…


Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’80


Στα τέλη της δεκαετίας του ’80,το αμερικανικό Αmerican Film ζήτησε από 54 αμερικανούς κριτικούς κινηματογράφου να ψηφίσουν για την καλύτερη ταινία της δεκαετίας.Ανάμεσα στις 20 κορυφαίες διαγωνιζόμενες ταινίες ήταν:»Οι Κυνηγοί της Χαμένης Kιβωτού »(1981), »Ε.Τ. Ο Εξωγήινος»(1982),
»Τούτσι»(1982),»Σχέσεις Στοργής»(1983), »Κατάλληλοι Άνθρωποι»(1983),
»Κάποτε στην Αμερική»(1984), »Η Τιμή των Πρίτζι»(1985),»Πλατούν»(1986),
»Μπλε Βελούδο»(1986), »Η Χάνα και οι Αδερφές της»(1986) και »Ο Άνθρωπος της Βροχής»(1988).Νικητής:το »Οργισμένο Είδωλο»(1980),η σκληρή ιστορία του πρωταθλητή πυγμαχίας μεσαίων βαρών Τζέικ ΛαΜότα,ενός ανθρώπου που καθοδηγήθηκε από τους εσωτερικούς του δαίμονες για να γίνει ο τρόμος μέσα στο ρινγκ…και ένας απόλυτα αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας έξω από αυτό.



ΟΙ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ


Το 1973,ενώ στη Σικελία γυριζόταν το δεύτερο μέρος του »Νονού»,ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο διάβασε την αυτοβιογραφία του Τζέικ ΛαΜότα,»RAGING BULL»,γραμμένη από τον πρώην πρωταθλητή μαζί με τον Τζόζεφ Κάρτερ και τον Πίτερ Σάβατζ.Το βιβλίο τράνταξε τον Ντε Νίρο σα γερή γροθιά.»Υπήρχε κάτι σε αυτό-ένα γερό χτύπημα,ένα πορτρέτο ενός ευθύ ανθρώπου χωρίς περιπλοκότητες.Κάτι στον πυρήνα αυτής της προσωπικότητας ήταν πολύ ουσιαστικό για μένα.Ένιωθα ότι μπορούσα να εξελίξω αυτόν τον χαρακτήρα,είπε ο ηθοποιός.

Ελπίζοντας ότι ο Μάρτιν Σκορσέζε θα μοιραζόταν τον ενθουσιασμό του για την κινηματογραφική δυναμική του βιβλίου,ο Ντε Νίρο του το έδωσε την εποχή που ο σκηνοθέτης δούλευε πάνω στην ταινία »Η Αλίκη Δεν Μένει Πια Εδώ»(1974).Αλλά ο Σκορσέζε που είχε ήδη δουλέψει μαζί με τον Ντε Νίρο στους »Κακόφημους Δρόμους»(1973)-και που οι μελλοντικές συνεργασίες μαζί του θα περιλάμβαναν τον »Ταξιτζή»,το »Νέα Υόρκη,Νέα Υόρκη»(1977),το »Βασιλιάς για Μια Νύχτα»(1983),»Τα Καλά Παιδιά»(1990),»Το Ακρωτήρι του Φόβου»(1991) και το »Καζίνο»(1995)-ήταν σκεπτικός.»Ένας πυγμάχος;Δεν μου αρέσει η πυγμαχία»,είπε στο Ντε Νίρο.

Αργότερα,ο Σκορσέζε αποκάλυψε περισσότερα πράγματα,για αυτά που ένιωθε τότε,στη βιογράφο Μαίρη Πατ Κέλι:»Ο μόνος αναλυτικός αγώνας που είχα δει ήταν σε μια ταινία του Μπάστερ Κίτον. Βρίσκεται μέσα στι ρινγκ μαζί με ένα μεγαλόσωμο τύπο.Ο τύπος εμφανίζεται γεμάτος ζωντάνια.Ο Κίτον πηγαίνει στο κέντρο,αρπάζει μια καρέκλα και χτυπάει τον άνδρα με αυτήν.Αυτός ήταν ο μόνος αναλυτικός αγώνας που είχα ποτέ δει.Η ιδέα του να βάλουμε δύο τύπους μέσα στο ρινγκ και να τους αφήσουμε να χτυπηθούν μεταξύ τους ήταν κάτι που δεν μπορούσα να συλλάβω»

Αλλά ο ενθουσιασμός του Ντε Νίρο τελικά έπεισε τον Σκορσέζε.Για μερικά χρόνια μετά,προσπάθησαν σποραδικά να ξεκινήσουν το σχεδιασμό της ταινίας.Υπολόγιζαν ακόμα ότι θα ανεβάσουν μία θεατρική εκδοχή,σκεπτόμενοι ότι θα μπορούσαν να κάνουν μια ζωντανή θεατρική παράσταση το βράδυ,ενώ θα γύριζαν την ταινία κατά τη διάρκεια της μέρας.Αλλά καμία από τις ιδέες τους δεν υλοποιήθηκε.Τίποτα δεν συνέβαινε με το »Οργισμένο Είδωλο».

Τότε,το καλοκαίρι του 1978 όταν ο Σκορσέζε βρισκόταν στο νοσοκομείο,ο Ντε Νίρο κάθισε στο πλάι του κρεβατιού και έπεισε τον ασθενή σκηνοθέτη ότι είχε φτάσει η ώρα για να μεταφέρουν το »Οργισμένο Είδωλο»στη μεγάλη οθόνη.»Χρησιμοποίησα το »Οργισμένο Είδωλο»ως ένα είδος αποκατάστασης»,είπε ο Σκορσέζε αργότερα.

Ο σκηνοθέτης ξεκινούσε με δυνατή διπλή γροθιά:μία δυναμική,αληθινή ιστορία και ένα λαμπρό κινηματογραφικό αστέρα.Τώρα απέμενε να συμπληρώσει τους υπόλοιπους κύριους ρόλους:τη γοητευτική γυναίκα του Τζέικ,Βίκι,και τον ετερόκλητο και σκληρόπετσο αδερφό του Τζο.


ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ


Ο Σκορσέζε και ο Ντε Νίρο βρήκαν τον δικό τους Τζο ΛαΜότα να διαχειρίζεται ένα εστιατόριο στο Μπρονξ.Ο Τζο Πέσι,ένα πρώην θεατρικό παιδί που πήγαινε να γίνει κωμικός διασκεδαστής επί σκηνής,κιθαρίστας,τραγουδιστής και μίμος,είχε εγκαταλείψει το χώρο του θεάματος.Ο ίδιος θυμήθηκε:»Ήμουν έξω από αυτό το μέρος του Χόλιγουντ όπου είσαι στην »ελεημοσύνη»των πάντων κάθε στιγμή…Είσαι στο σωστό δρόμο εκεί έξω,όταν χτυπάς στον τοίχο και ζητάς »Συγνώμη»για να μην θίξεις κανένα ώστε να μπορείς να βρεις δουλειά.Ήθελα να ξεφύγω από όλα αυτά και να επιστρέψω εκεί όπου όλοι σου φέρονται ανθρώπινα.Αλλά όταν συνάντησα τον Μάρτι (Μάρτιν)και τον Μπομπ (Ρόμπερτ) είδα ότι το να δουλεύεις μαζί τους θα ήταν κάτι το διαφορετικό».

Πριν εμφανιστεί στο »Οργισμένο Είδωλο»,ο Πέσι είχε παίξει μόνο σε μια ταινία,το »Death Collector»(1975).Ευτυχώς για τον Πέσι,ο Ντε Νίρο είχε δει την ταινία και τον θυμόταν.Το »Οργισμένο Είδωλο» σημάδεψε την αρχή της παραγωγικής επαγγελματικής συνεργασίας του Σκορσέζε με τον Ντε Νίρο και τον Πέσι.Οι τρεις τους θα ξανασυναντηθούν στα »Καλά Παιδιά» (1990)-όπου σ’αυτήν την ταινία ο Πέσι θα κερδίσει Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου-και στο »Καζίνο»(1995).

Η εκρηκτική ερμηνεία του Πέσι δεν ήταν το μοναδικό πράγμα που έφερε στην μεγάλη οθόνη-έφερε επίσης και την Βίκι ΛαΜότα την οποία οι δημιουργοί της ταινίας έψαχναν να βρουν για έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτή η αναζήτηση περιλάμβανε ακόμα και ανοιχτή ακρόαση στο Λος Άντζελες,τον Αύγουστο του 1978.Οι απαιτήσεις του ρόλου:να είναι ξανθιά,ικανή να υποδυθεί τις ηλικίες από 15 έως 30 χρονών,σε εξαιρετικές σωματικές αναλογίες,να μην έχει τοπικές προφορές εκτός από την Νεοϋρκέζικη.Αλλά δεν κατέληγαν πουθενά μέχρι την στιγμή που ο Πέσι είδε μια φωτογραφία της πραγματικής Βίκι ΛαΜότα.Ξαφνικά,ο ηθοποιός κατάλαβε ότι γνώριζε μια κοπέλα από την γειτονιά του που έμοιαζε ακριβώς στη Βίκι!Αυτή η κοπέλα ήταν η Κάθι Μοριάρτι,ακόμα έφηβη και καινούρια στον χώρο της ηθοποιίας.

Δουλεύοντας με τον Σκορσέζε,τον Ντε Νίρο και τον Πέσι,η Μοριάρτι ήταν σαν να συμμετείχε σε ταχύρυθμα μαθήματα υποδειγματικής υποκριτικής.Θυμάται πως οι μέντορές της την εισήγαγαν με ευκολία σε κάθε σκηνή ακόμα και σε αυτήν με την κανάτα με το παγωμένο νερό:»Αυτή η συγκεκριμένη σκηνή ήταν η πρώτη ερωτική σκηνή και ήμουν απόλυτα φοβισμένη.Θυμάμαι πως το σενάριο έλεγε ένα πράγμα και κατά την διάρκεια των γυρισμάτων άλλαζε.Ήμουν αναστατωμένη και αγχωμένη,αλλά με έκαναν να νιώθω πολύ άνετα.Ένιωθα ότι κάποιος με πρόσεχε και αισθανόμουν εντάξει.»



ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ


Το »Οργισμένο Είδωλο»ακολουθεί την φθίνουσα πορεία του Τζέικ ΛαΜότα,από τον καλογυμνασμένο πυγμάχο μέχρι τον παχύ άνθρωπο των τελευταίων ετών.Για τον Ντε Νίρο,η ιδέα του να φοράει ψεύτικα προσθετικά -ένα »παχυντικό κουστούμι»-όσο θα προσπαθούσε να αναπαραστήσει αυτά τα τελευταία χρόνια,δεν θα ήταν σωστή επιλογή.Και στο πνεύμα αλλά και στο σώμα,ήταν αποφασισμένος να μοιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο στον πρώην πρωταθλητή.»Απλά δεν μπορώ να προσποιηθώ»,είπε.»Γνωρίζω ότι οι ταινίες είναι μια ψευδαίσθηση και ίσως ο πρώτος κανόνας είναι να καταφέρεις να ξεγελάσεις,αλλά όχι για μένα,έχω πολύ περιέργεια.Ήθελα να δουλέψω με όλα τα δεδομένα του χαρακτήρα,είτε είναι λεπτός είτε παχύς.»

Έτσι ο Ντε Νίρο έπρεπε να αλλάξει τρεις διαφορετικούς τύπους σώματος μέσα σε έξι μόνο μήνες:τον σκληρό πυγμάχο,τον ενδιάμεσο όχι σε τόσο καλή φόρμα πρωταθλητή και τέλος τον παχύ διασκεδαστή σε νυχτερινό κέντρο.Το πρόγραμμα των γυρισμάτων κανονίστηκε έτσι ώστε ο Ντε Νίρο να προλάβει να πάρει τα απαιτούμενα κιλά.Οι σκηνές πάλης θα γυρίζονταν πρώτες,για πέντε βδομάδες.Για τις μεταβατικές,δραματικές σκηνές χρειάζονταν άλλες δέκα βδομάδες γυρισμάτων.Μετά η παραγωγή θα »πάγωνε» για δύο μήνες για να μπορέσει ο Ντε Νίρο να πάρει βάρος.Τελικά δυόμισι βδομάδες θα διέθεταν για τις σκηνές που είχαν να κάνουν με τον υπέρβαρο ΛαΜότα.

Για να ετοιμαστεί για τις σκηνές μέσα στο ρινγκ ο Ντε Νίρο υποβλήθηκε σε ένα εξαντλητικό πρόγραμμα προκειμένου να σχηματίσει το κατάλληλο σώμα ώστε να φαίνεται αλλά και να μπορεί να παίζει ως πραγματικός επαγγελματίας πυγμάχος.Ένα χρόνο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα,εκπαιδευόταν μαζί με τον ΛαΜότα στο »Gramercy Gym» στην Ανατολική 14η Οδό στο Μανχάταν,παλεύοντας για πάνω από 1.000 γύρους με το πραγματικό Είδωλο του Μπρονξ.Σύμφωνα με τον ΛαΜότα:»Ο Μπόμπι (Ρόμπερτ) είναι ένας πρώτης τάξης πυγμάχος. Δεν κάνω πλάκα.Είναι τριανταπέντε ετών,αλλά κινείται και χτυπά σαν δεκαεννιάχρονος.Όποια στιγμή θελήσει να παρατήσει την υποκριτική,θα μπορούσα πολύ εύκολα να τον κάνω πρωταθλητή.Είναι πολύ καλός.»

Η αρχή των δέκα-βδομάδων γυρισμάτων των ενδιάμεσων δραματικών σκηνών,ήταν και η αφετηρία των περισσοτέρων »χαμαιλεοντικών» αλλαγών για τον Ντε Νίρο.Κατά τη διάρκεια των δέκα εβδομάδων,ο ηθοποιός καταβρόχθιζε τσιζκέικ και σοκολατούχο γάλα,ώστε να είναι έτοιμος για τις τελευταίες από τις μεταβατικές σκηνές που έπρεπε να γυριστούν-σ’αυτές τις σκηνές φαίνεται ο ΛαΜότα να έχει χάσει ελαφρώς το γυμνασμένο σχήμα του σώματός του,μετά την απόσυρσή του από την αγωνιστική δράση.

Έπειτα που ακολούθησε ένα κενό δύο μηνών κατευθύνθηκε προς την Ευρώπη…και προς το πολύ φαϊ! »Είναι πολύ δύσκολο» είπε ο Ντε Νίρο για εκείνη την περίοδο.»Πρέπει να τρως τρεις φορές την μέρα.Πρέπει να ξυπνάς το πρωί και μόνο να τρως.Φάε εκείνο το πρωινό,φάε εκείνες τις τηγανίτες,φάε το δείπνο,ακόμα και αν δεν πεινάς.Είναι σκότωμα.»

Όταν ο Ντε Νίρο επέστρεψε στο χώρο γυρισμάτων τον Δεκέμβριο του 1979,είχε 30 κιλά παραπάνω.Η Κάθι Μοριάρτι παραξενεύτηκε όταν τον είδε:»Χτύπησε την πόρτα μου και ένας εντελώς αλλαγμένος άνθρωπος μπήκε.. νομίζω ότι αυτό είναι απίστευτο,ότι κάποιος θα έμπαινε σ’αυτήν την διαδικασία…πραγματικά ανησυχούσα γι’αυτόν.»

Ο Μάρτιν Σκορσέζε έμεινε εξίσου έκπληκτος με την εμφάνιση του Ντε Νίρο και το πώς κατάφερε να πάρει τόσα κιλά.Για να βοηθήσει να διατηρηθεί ο αυξημένος σωματικός όγκος του Ντε Νίρο,μείωσε τις τελευταίες μέρες γυρισμάτων από δυόμιση βδομάδες σε δέκα μέρες.»Το βάρος του Μπόμπι (Ρόμπερτ) ήταν τόσο υπερβολικό», εξήγησε ο Σκορσέζε »που η αναπνοή του ήταν σαν τη δική μου όταν παθαίνω κρίση άσθματος.Με τον όγκο που είχε πάρει δεν μπορούσαμε να κάνουμε πια 40 λήψεις.Κάναμε τρεις με τέσσερις λήψεις.Το σώμα επέβαλε συγκεκριμένα πράγματα.Απλά έγινε εκείνος ο άνθρωπος.»


ΜΑΚΙΓΙΑΖ:ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ


Αλλά ακόμα και ο Ντε Νίρο είχε όρια όταν έφτασε η στιγμή να μεταμορφωθεί σε άλλο πρόσωπο.Όσο και αν εκπαιδευόταν ή αν έτρωγε δεν θα μπορούσε να αλλάξει τα χαρακτηριστικά του ώστε να μοιάσει στο ταλαιπωρημένο και χτυπημένο πρόσωπο του μαχητή των ρινγκ ΛαΜότα.Αυτή τη δουλειά ανέλαβε ο μακιγιέρ Μάικλ Τζορτζ Γουέστμορ.

Ο Γουέστμορ ξόδεψε εννέα μήνες δημιουργώντας τα συστατικά μακιγιάζ του προσώπου που θα άλλαζαν την όψη του Ντε Νίρο και των ατόμων που θα υποδύονταν τους υπόλοιπους πυγμάχους.Αυτό ήταν το εύκολο μέρος. »Γινόταν δύσκολο όταν ξεκινούσε το γύρισμα»,είπε ο Γουέστμορ αναφερόμενος στις δύο με τρεις ώρες λεπτομερούς εργασίας,που απαιτούταν για να μακιγιαριστεί σωστά ο Ντε Νίρο.»Τοποθετήσαμε τα χαρακτηριστικά του ΛαΜότα 125 φορές και ήταν μια ρουτίνα που κανένας από εμάς δεν μπορούσε να συνηθίσει- ήταν απλά μέρος της αμοιβαίας υποχρέωσής μας προς την ταινία και δεν μπορούσε να αποφευχθεί».

Το μακιγιάζ για την σκηνή πάλης ΛαΜότα/Τζανίρο,στην οποία ο ΛαΜότα τσακίζει τη μύτη του αντιπάλου του, ήταν πραγματικά μια πρόκληση.Είπε ο Γουέστμορ:»Αυτή η μύτη δημιούργησε πολλά ειδικά προβλήματα μοναδικά για το μακιγιάζ και ήταν μια αυθεντική ‘υδραυλική’ δουλειά.Υπάρχει ένα σωληνάκι το οποίο είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ανθρώπου,συνεχίζει στο μέτωπό του και καταλήγει κάτω στη μύτη του-αλλά είναι αδύνατο να το ανιχνεύσεις στην ταινία.Το σωληνάκι περιείχε το ‘αίμα’ που εκτινάσσεται μετά το χτύπημα από το γάντι του μποξ…Ακόμα και όταν μεγεθύνεται στην κινηματογραφική οθόνη,δεν μπορείς να πεις ότι είναι μακιγιάζ.Οκόσμος πιστεύει απλά ότι το πρόσωπο του ανθρώπου έχει συντριβεί.»


ΣΤΟ ΡΙΝΓΚ


Οι σκηνές πάλης χρειάστηκαν πάνω από ένα μήνα για να γυριστούν,ωστόσο φαίνονται μόνο δέκα λεπτά στην ταινία.Επειδή ήθελε οι σκηνές πάλης να μη μοιάζουν με οτιδήποτε είχε δει το κοινό μέχρι τότε,ο Σκορσέζε εγκατέλειψε την τυπική τεχνική κινηματογράφησης πυγμαχίας,κατά την οποία χρησιμοποιούνται πολλαπλές κάμερες για να γυρίσουν την ίδια ακριβώς σκηνή από διάφορες γωνίες.Αντί για αυτό,τοποθέτησε μόνο μια κάμερα μέσα στο ρινγκ,σαν έναν τρίτο πυγμάχο.Η νέα τεχνική απαιτούσε εκτενή προετοιμασία.Οι κινήσεις των δύο ηθοποιών μέσα στο ρινγκ,όπως και της κινηματογραφικής μηχανής,έπρεπε να χορογραφηθούν λεπτομερώς.

»Οι σκηνές πάλης χρειάζονταν πραγματική φυσική αντοχή από τη μεριά του Μπομπ (Ρόμπερτ) και των υπολοίπων»,τόνισε ο Σκορσέζε.»Έπρεπε να γυρίζουν ξανά και ξανά».Όταν ο σκηνοθέτης ήταν απασχολημένος με το στήσιμο της κάμερας για τις σκηνές,ο Ντε Νίρο ήταν επίσης απασχολημένος.Έπρεπε να διατηρήσει μία εμφάνιση σωματικής εξουθένωσης και γι’αυτό χτυπούσε ένα σάκο του μποξ που τοποθετούσαν σε όποια γωνία του ρινγκ δεν χρησιμοποιούσε ο Σκορσέζε.Όταν ερχόταν η στιγμή να ακουστεί η κραυγή »Πάμε»,ο Ντε Νίρο ήταν κουρασμένος,ιδρωμένος…και έτοιμος.



Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΓΥΡΟΣ-Η ΒΡΑΔΙΑ ΤΩΝ ΟΣΚΑΡ


Το »Οργισμένο Είδωλο» ήταν υποψήφιο για οκτώ Όσκαρ το 1980:Καλύτερης Ταινίας,Σκηνοθεσίας (Σκορσέζε), Α’ Ανδρικού Ρόλου (Ντε Νίρο), Β’ Ανδρικού Ρόλου (Πέσι), Β’ Γυναικείου Ρόλου (Μοριάρτι), Διεύθυνσης Φωτογραφίας,Ήχου και Μοντάζ.Κέρδισε δύο:Ο Ντε Νίρο πήρε σπίτι του το δεύτερο Όσκαρ του (το πρώτο το είχε πάρει ως Β’ Ανδρικός Ρόλος στο »Νονό 2») και η Θέλμα Σκουνμέικερ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ. Ο Ντε Νίρο επίσης τιμήθηκε για την εκπληκτική ερμηνεία του από τις Χρυσές Σφαίρες,την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης,την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες και το National Board of Review.Ο συμπρωταγωνιστής του,Τζο Πέσι,επιλέχτηκε ως καλύτερος ηθοποιός Β’ Ανδρικού Ρόλου από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης,την Εθνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου και το National Board of Review.Επιπλέον,η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες επέλεξε το »Οργισμένο Είδωλο» ως την καλύτερη ταινία του 1980 και η Εθνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου τίμησε τον Μάικλ Τσάπμαν με την διάκριση της Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας.

Η μοντέρ Σκουνμέικερ είπε:» Το »Οργισμένο Είδωλο» δεν είχε »μπαλώματα»..Ήταν τέλειο.Συμμετείχαμε ως ένα συγκεκριμένο σημείο,αλλά ήταν σα να καθοδηγούμασταν από ένα σοφό χέρι».

Και,ίσως αυτό το χέρι να φορούσε γάντι του μποξ…