Archive for the ‘MARTIN SCORSESE’ Category


 

ΑΥΤΗ η ταινία, είναι για την πάρτη μου!!

Η Βαθμολογία μου, είναι 10/10!

Σκηνοθετημένη από τον αγαπημένο μου σκηνοθέτη Martin Scorsese!

Mε τον αγαπημένο μου ηθοποιό Leonardo DiCaprio!

Mε μία ερμηνεία που την θεωρώ από τις καλύτερες στην καριέρα του ως τώρα!

Τι να πω για την ταινία; Ότι την θεωρώ από τις καλύτερες αστυνομικές; Για το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ cast ηθοποιών; Για τις ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ερμηνείες; Την σκηνοθεσία; Τους διαλόγους; Την ατμόσφαιρα;

Ότι και να πω, θα είναι πολύ λίγο.

Για μία ακόμη φορά, ο Scorsese δίνει μαθήματα σκηνοθεσίας. Ο άνθρωπος ξέρει να στήνει ηθοποιούς. Με αποτέλεσμα να έχεις από όλους τους ηθοποιούς στην ταινία, ερμηνείες που σε καθηλώνουν. Από τον βασικό μέχρι τον τελευταίο ρόλο, είναι άψογη. Η επιλογή των ηθοποιών για τον κάθε ρόλο είναι μία και μία. Αψεγάδιαστη ταινία πραγματικά.

 


Leonardo DiCaprio: Δίνει ρεσιτάλ ο άνθρωπος! Αυτός ο ηθοποιός γίνεται ένα με τους ρόλους που παίρνει. Πάει και τελείωσε! Είναι στο πετσί του. Δεν θα τα ξαναλέω, το παλικάρι είναι πολύ μπροστά, τι να λέμε τώρα;

 


Μatt Damon: Φοβερός στον ρόλο του και αυτός από την μεριά του.

Μark Wahlberg: Όλοι λέγανε τι ωραία που έπαιζε τον ρόλο του. Απόδειξη του πόσο σημαντικός είναι ο σκηνοθέτης για να πάρει αυτό που θέλει από ερμηνείες.

 


Jack Nicholson: Δεν χρειάζονται πολλά πολλά, το έχει αποδείξει τι μεγάλος ηθοποιός είναι! Ο συγκεκριμένος ρόλος του και ο τρόπος που τον αποδίδει, είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ!

 


Μartin Sheen: Εξαιρετικός στον ρόλο του αρχηγού της αστυνομίας!

Αlec Baldwin, Ray Winston, Vera Farmiga, όλοι τους καταπληκτικοί!

Αν υπάρχει ακόμα κόσμος εκεί έξω που δεν την έχει δει ακόμα, ότι είδος ταινιών κι αν βλέπετε, αυτή είναι μία ταινία που πρέπει να την δείτε ΟΛΟΙ! Τα έχει όλα. Σασπένς φοβερό, ιστορία που σε τραβάει, δράμα, αισθηματικό. Δείτε την χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι Μartin Scorsese!

Kάποιοι τότε στα όσκαρ, είπαν ότι το δώσανε στον Scorsese γιατί του το χρώσταγαν. Κοιμούνται όρθιοι! Αυτό ξέρω εγώ. Πόσοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες δεν έχουν πάρει όσκαρ που το άξιζαν; Ο θεσμός των όσκαρ είναι μια άλλη συζήτηση όμως…

Για όποιον/α λοιπόν δίνει βάση στα όσκαρ, η συγκεκριμένη ταινία τα έχει!

Δεν χρειάζεται να διαβάσετε ούτε υπόθεση, ούτε να δείτε τρέιλερ. Θέλετε να δείτε μια Εξαιρετική ταινία; Δείτε την και θα με θυμηθείτε!

 

ΥΠΟΘΕΣΗ:

O Colin (Matt Damon) μεγάλωσε στο South Boston, ψυχογιός του ιρλανδού αρχι-μαφιόζου Frank Costello (Jack Nicholson), o οποίος τον σπρώχνει να καταταγεί στην αστυνομία για να κάνει καριέρα, χωρίς φυσικά να πάψει να δουλεύει (για το αζημίωτο) για εκείνον. Ένα άλλο γειτονόπουλο, ο Billy (DiCaprio), στρατολογείται μέσα από τις φυλακές από την αστυνομία ως πληροφοριοδότης, ώστε, δρώντας υπό τις οδηγίες του αρχηγού Queenan (Martin Sheen) να διεισδύσει στις τάξεις του Costello. Η κάθε πλευρά γνωρίζει ότι υπάρχουν σπιούνοι στο παιχνίδι, οπότε η κατάληξη μοιάζει φαταλιστική: Όποιος πιαστεί πρώτος θα πεθάνει.

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μartin Scorsese

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Alan Mac – Felix Chong

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: William Monahan

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Leonardo DiCaprio – Matt Damon – Jack Nicholson – Mark Wahlberg – Martin Sheen – Vera Farmiga – Alec Baldwin

EIΔΟΣ: Αστυνομική

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2006

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 151′

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:

 


Άλλη μία ταινία για συζήτηση!

Πολλοί από εσάς, θα ξέρετε ότι ο καλύτερός μου σκηνοθέτης είναι ο Martin Scorsese και καλύτερός μου ηθοποιός, ο Leonardo DiCaprio. Δεν χρειάζεται να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε με την άποψή μου, γιατί είναι δική μου και όχι δική σας. Την δική σας, μπορείτε να την γράψετε στα σχόλια αν θέλετε.

Περιμένοντας λοιπόν την ταινία να βγει στους κινηματογράφους πως και πως, λόγω του συνδυασμού που ανέφερα παραπάνω, κάτι μου συμβαίνει και αναγκάζομαι να φύγω εκτός Αθήνας. Στον γυρισμό από το ταξίδι, παίρνω τηλ τους φίλους μου, (ναι τους γνωστούς από το Inception και το Avatar που ταιριάζουν πολύ τα γούστα μας στις ταινίες ), γιατί θα πηγαίνανε να την δουν και να μου πουν εντυπώσεις.

Λέω: Έλα ρε ‘σείς, πήγατε; Το είδατε;

Λένε: Σιγά την μακακία. Από την αρχή καταλαβαίνεις τι γίνεται στην ταινία, άστο, μακακία και βαρετό.

Και επειδή έχω τυφλή εμπιστοσύνη στων φίλων μου το γούστο , και επειδή δεν είχα κάποιον άλλον να πάω σινεμά να το δω, το κατέβασα από το νετ και το είδα την ίδια μέρα που επέστρεψα. Μόλις τελείωσε η ταινία, λέω ότι πρέπει να ζω σε άλλο πλανήτη εγώ από τους φίλους. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Την επόμενη που είδα τους φίλους, ξεκινάει η μάχη! Ρε ‘σείς, με δουλεύετε; Καταρχήν ΤΙ δεν σας άρεσε από την ταινία και ΠΟΥ το καταλάβατε το τέλος της ταινίας από την αρχή; Μου λένε: Σου άρεσε αυτή η ταινία; Όχι απλά μου άρεσε, ξετρελλάθηκα! Α καλά, δεν πας καλά εσύ μου λένε, έχεις κάψει φλάτζα. Καλά λέω, είσαστε πολύ άσχετοι κι οι δύο. Και ξεκινάει μια συζήτηση αναλύωντας κάποιες σκηνές της ταινίας. Τον χαβά τους αυτοί, τον χαβά μου εγώ.

Στην ταινία, όχι από την αρχή αλλά σχεδόν στην μέση, έχεις μια μικρή υποψία για το τι μπορεί να συμβαίνει, αλλά σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, αν δεν δεις μια σκηνή που δείχνει στο τέλος και αποκαλύπτονται όλα! Ερμηνείες; ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ! Σκηνοθεσία; ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ! Σενάριο; ΆΝΤΕ ΓΕΙΑ! Ατμόσφαιρα; ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ!

Επειδή δεν μπορώ να πω και πολλά επειδή μπορεί μερικοί από εσάς να μην την έχουν δει, θα σας πω ένα μυστικό που ανακάλυψα για την ταινία. Το μυστικό είναι για αυτούς που την έχουν δει μόνο μία φορά την ταινία!

Αν βάλετε να δείτε την ταινία για δεύτερη φορά και ξέροντας πλέον τι γίνεται στην ταινία, θα παρατηρήσετε το εξής: Θα δείτε ότι όλες οι ερμηνείες των υπόλοιπων ηθοποιών εκτός του DiCaprio, είναι πολύυυυυυ μελετημένες και πραγματικά είναι σαν να βλέπεις άλλη ταινία από μια καινούρια οπτική, την οποία οπτική ΔΕΝ γίνεται να την αντιληφθείς αν δεν έχεις δει την ταινία. Βάλτε την ταινία να παίξει για δεύτερη φορά και θα καταλάβετε τι εννοώ!

Αυτό θα πει σκηνοθεσία και ερμηνεία!!

Α, ξέχασα να σας πω…

Από την μέρα της συζήτησης με τους φίλους για την ταινία, έχει τύχει κόσμος που του άρεσε πολύ η ταινία, να μου λέει: Είδα μια ταινιάρα χτες, το Νησί των Καταραμένων. Το έχεις δει; Εγώ αν το έχω δει να λέω; Να, πέστα του φίλου που δεν του άρεσε. Και ξεκινάει η μάχη μεταξύ τους αυτή τη φορά, χωρίς να παίρνω μέρος εγώ, γιατί ότι είχα να πω το είπα. Πρόσφατα, ήμουν με τους φίλους και πετυχαίνω ένα ξάδερφο. Μας λέει ότι είδε μια ταινιάρα που του έφυγε το κεφάλι. Ξέρετε ποια! Του λέω επίσης, να τα πει στον δίπλα που δεν του άρεσε. Και τι γυρνάει ο φίλος και μου λέει και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι; Δεν είπα ότι δεν μου άρεσε. Καλή ήταν αλλά όχι να πω και ταινιάρα. Σου έρχεται να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο, ή δεν σου έρχεται;

Τελικά αποφάσισα να κάνω το άλλο…Όταν τους ρωτάω για κάποια ταινία, θα τους ηχογραφώ, για να μπορώ στο μέλλον να τους τρίψω την απάντηση που οι ίδιοι έχουν κάνει, στην μούρη τους.

Βαθμολογία μου 8,5/10

Δείτε την και δεν θα χάσετε!!

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Καλοκαίρι 1954. Ο αστυνόμος Τέντι Ντάνιελς κι ο νέος συνεργάτης του, ο Τσακ, φτάνουν σ’ ένα νησί κάπου στα ανοιχτά της Αμερικής, όπου βρίσκεται το Άσκλιφ, το ψυχιατρικό νοσοκομείο για ψυχασθενείς εγκληματίες, για να διεξάγουν έρευνα για μια ασθενή που φαίνεται να δραπέτευσε μυστηριωδώς. Όταν ξαφνικά ξεσπάει μια καταιγίδα, ο Ντάνιελς βρίσκεται αποκλεισμένος εκεί και η διακριτική γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και παράνοιας αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα δυσδιάκριτη. Στο νοσοκομείο Άσκλιφ τίποτα δεν είναι τελικά όπως φαίνεται κι ο Ντάνιελς βρίσκεται έρμαιο σε «απάνθρωπες», ριζοσπαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων πειράματα με φάρμακα, βάρβαρες χειρουργικές επεμβάσεις και πλύσεις εγκεφάλου. Όσο περισσότερο πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο πιο θολή γίνεται αυτή και τόσο περισσότερο αρχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να μη φύγει ποτέ από εκεί. Τουλάχιστον, όχι σώος, γιατί κάποιος εκεί μοιάζει να προσπαθεί να τον τρελάνει…

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Martin Scorsese

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Dennis Lehane (Μυθιστόρημα)

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Laeta Kalogridis

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Leonardo DiCaprio – Mark Ruffalo – Ben Kingsley – Emily Mortimer – Michelle Williams

ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 138′

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:


 

 

ΤΑΙΝΙΑΡΑ – ΑΨΟΓΗ – ΚΟΡΥΦΑΙΑ!!!!
ΜARTIN SCORSESE – ROBERT DE NIRO!!!!

Για μένα αυτή η ταινία είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ερμηνεία από ηθοποιό που έχω δει ποτέ μου!!!Όχι απλά η καλύτερη ερμηνεία του DE NIRO που δικαίως πήρε και το όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, αλλά η καλύτερη ερμηνεία γενικά από ηθοποιό! (Γνώμη μου και μόνο)!
Την αγόρασα και σε Bluray φυσικά.
Τι να πει κανείς γι’αυτό το μεγαθήριο που λέγεται De Niro.Tίποτα δεν μπορεί κανείς να πει γιατί απλά τα λόγια είναι περιττά!
Όπως και για τον Scorsese επίσης!
Η ταινία είναι αποκλειστικά αφιερωμένη σε εμένα γιατί είναι μία από τις ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ μου!!
Για όποιον ενδιαφέρεται έχω γράψει κάποια πράγματα σχετικά με την ταινία τα οποία είναι άκρως ενδιαφέροντα!!Διαβάστε τα και καλή σας διασκέδαση με τον De Niro να δίνει στην κυριολεξία ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ!!!

 

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: MARTIN SCORSESE
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: ROBERT DE NIRO – JOE PESCI – CATHY MORIARTY – FRANK VINCENT – NICHOLAS COLASANTO – THERESA SALDANA – FRANK ADONIS – MARIO GALLO – FRANK TOPHAM – LORI ANNE FLAX
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες και 3 λεπτά
ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 1980


2 ΟΣΚΑΡ:A’ Ανδρικού Ρόλου (Ρόμπερτ Ντε Νίρο) και Μοντάζ (1981)
6 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ:Καλύτερης Ταινίας,Σκηνοθεσίας,Β’ Ανδρικού Ρόλου (Τζο Πέσι), Β’ Γυναικείου Ρόλου (Κάθι Μοριάρτι),Διεύθυνσης Φωτογραφίας,Ήχου (1981)


Το »Οργισμένο Είδωλο» αποτελεί αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη στιγμή συνεργασίας του Μάρτιν Σκορσέζε με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο.Στην βραβευμένη με Όσκαρ ερμηνεία του, ο Ντε Νίρο πλάθει το πορτρέτο του Τζέικ ΛαΜότα,του Ιταλοαμερικανικού πυγμάχου που τα ζωώδη του ένστικτα κρύβονται απειλητικά,έτοιμα να ξεσπάσουν σε μια βίαιη συμπεριφορά μέσα και έξω από το ρινγκ.Ο Τζέικ θα βιώσει την άνοδο και την πτώση ενός ειδώλου,στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τον σκληρότερο εχθρό του,δηλαδή τον ίδιο του τον εαυτό…


Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’80


Στα τέλη της δεκαετίας του ’80,το αμερικανικό Αmerican Film ζήτησε από 54 αμερικανούς κριτικούς κινηματογράφου να ψηφίσουν για την καλύτερη ταινία της δεκαετίας.Ανάμεσα στις 20 κορυφαίες διαγωνιζόμενες ταινίες ήταν:»Οι Κυνηγοί της Χαμένης Kιβωτού »(1981), »Ε.Τ. Ο Εξωγήινος»(1982),
»Τούτσι»(1982),»Σχέσεις Στοργής»(1983), »Κατάλληλοι Άνθρωποι»(1983),
»Κάποτε στην Αμερική»(1984), »Η Τιμή των Πρίτζι»(1985),»Πλατούν»(1986),
»Μπλε Βελούδο»(1986), »Η Χάνα και οι Αδερφές της»(1986) και »Ο Άνθρωπος της Βροχής»(1988).Νικητής:το »Οργισμένο Είδωλο»(1980),η σκληρή ιστορία του πρωταθλητή πυγμαχίας μεσαίων βαρών Τζέικ ΛαΜότα,ενός ανθρώπου που καθοδηγήθηκε από τους εσωτερικούς του δαίμονες για να γίνει ο τρόμος μέσα στο ρινγκ…και ένας απόλυτα αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας έξω από αυτό.



ΟΙ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ


Το 1973,ενώ στη Σικελία γυριζόταν το δεύτερο μέρος του »Νονού»,ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο διάβασε την αυτοβιογραφία του Τζέικ ΛαΜότα,»RAGING BULL»,γραμμένη από τον πρώην πρωταθλητή μαζί με τον Τζόζεφ Κάρτερ και τον Πίτερ Σάβατζ.Το βιβλίο τράνταξε τον Ντε Νίρο σα γερή γροθιά.»Υπήρχε κάτι σε αυτό-ένα γερό χτύπημα,ένα πορτρέτο ενός ευθύ ανθρώπου χωρίς περιπλοκότητες.Κάτι στον πυρήνα αυτής της προσωπικότητας ήταν πολύ ουσιαστικό για μένα.Ένιωθα ότι μπορούσα να εξελίξω αυτόν τον χαρακτήρα,είπε ο ηθοποιός.

Ελπίζοντας ότι ο Μάρτιν Σκορσέζε θα μοιραζόταν τον ενθουσιασμό του για την κινηματογραφική δυναμική του βιβλίου,ο Ντε Νίρο του το έδωσε την εποχή που ο σκηνοθέτης δούλευε πάνω στην ταινία »Η Αλίκη Δεν Μένει Πια Εδώ»(1974).Αλλά ο Σκορσέζε που είχε ήδη δουλέψει μαζί με τον Ντε Νίρο στους »Κακόφημους Δρόμους»(1973)-και που οι μελλοντικές συνεργασίες μαζί του θα περιλάμβαναν τον »Ταξιτζή»,το »Νέα Υόρκη,Νέα Υόρκη»(1977),το »Βασιλιάς για Μια Νύχτα»(1983),»Τα Καλά Παιδιά»(1990),»Το Ακρωτήρι του Φόβου»(1991) και το »Καζίνο»(1995)-ήταν σκεπτικός.»Ένας πυγμάχος;Δεν μου αρέσει η πυγμαχία»,είπε στο Ντε Νίρο.

Αργότερα,ο Σκορσέζε αποκάλυψε περισσότερα πράγματα,για αυτά που ένιωθε τότε,στη βιογράφο Μαίρη Πατ Κέλι:»Ο μόνος αναλυτικός αγώνας που είχα δει ήταν σε μια ταινία του Μπάστερ Κίτον. Βρίσκεται μέσα στι ρινγκ μαζί με ένα μεγαλόσωμο τύπο.Ο τύπος εμφανίζεται γεμάτος ζωντάνια.Ο Κίτον πηγαίνει στο κέντρο,αρπάζει μια καρέκλα και χτυπάει τον άνδρα με αυτήν.Αυτός ήταν ο μόνος αναλυτικός αγώνας που είχα ποτέ δει.Η ιδέα του να βάλουμε δύο τύπους μέσα στο ρινγκ και να τους αφήσουμε να χτυπηθούν μεταξύ τους ήταν κάτι που δεν μπορούσα να συλλάβω»

Αλλά ο ενθουσιασμός του Ντε Νίρο τελικά έπεισε τον Σκορσέζε.Για μερικά χρόνια μετά,προσπάθησαν σποραδικά να ξεκινήσουν το σχεδιασμό της ταινίας.Υπολόγιζαν ακόμα ότι θα ανεβάσουν μία θεατρική εκδοχή,σκεπτόμενοι ότι θα μπορούσαν να κάνουν μια ζωντανή θεατρική παράσταση το βράδυ,ενώ θα γύριζαν την ταινία κατά τη διάρκεια της μέρας.Αλλά καμία από τις ιδέες τους δεν υλοποιήθηκε.Τίποτα δεν συνέβαινε με το »Οργισμένο Είδωλο».

Τότε,το καλοκαίρι του 1978 όταν ο Σκορσέζε βρισκόταν στο νοσοκομείο,ο Ντε Νίρο κάθισε στο πλάι του κρεβατιού και έπεισε τον ασθενή σκηνοθέτη ότι είχε φτάσει η ώρα για να μεταφέρουν το »Οργισμένο Είδωλο»στη μεγάλη οθόνη.»Χρησιμοποίησα το »Οργισμένο Είδωλο»ως ένα είδος αποκατάστασης»,είπε ο Σκορσέζε αργότερα.

Ο σκηνοθέτης ξεκινούσε με δυνατή διπλή γροθιά:μία δυναμική,αληθινή ιστορία και ένα λαμπρό κινηματογραφικό αστέρα.Τώρα απέμενε να συμπληρώσει τους υπόλοιπους κύριους ρόλους:τη γοητευτική γυναίκα του Τζέικ,Βίκι,και τον ετερόκλητο και σκληρόπετσο αδερφό του Τζο.


ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ


Ο Σκορσέζε και ο Ντε Νίρο βρήκαν τον δικό τους Τζο ΛαΜότα να διαχειρίζεται ένα εστιατόριο στο Μπρονξ.Ο Τζο Πέσι,ένα πρώην θεατρικό παιδί που πήγαινε να γίνει κωμικός διασκεδαστής επί σκηνής,κιθαρίστας,τραγουδιστής και μίμος,είχε εγκαταλείψει το χώρο του θεάματος.Ο ίδιος θυμήθηκε:»Ήμουν έξω από αυτό το μέρος του Χόλιγουντ όπου είσαι στην »ελεημοσύνη»των πάντων κάθε στιγμή…Είσαι στο σωστό δρόμο εκεί έξω,όταν χτυπάς στον τοίχο και ζητάς »Συγνώμη»για να μην θίξεις κανένα ώστε να μπορείς να βρεις δουλειά.Ήθελα να ξεφύγω από όλα αυτά και να επιστρέψω εκεί όπου όλοι σου φέρονται ανθρώπινα.Αλλά όταν συνάντησα τον Μάρτι (Μάρτιν)και τον Μπομπ (Ρόμπερτ) είδα ότι το να δουλεύεις μαζί τους θα ήταν κάτι το διαφορετικό».

Πριν εμφανιστεί στο »Οργισμένο Είδωλο»,ο Πέσι είχε παίξει μόνο σε μια ταινία,το »Death Collector»(1975).Ευτυχώς για τον Πέσι,ο Ντε Νίρο είχε δει την ταινία και τον θυμόταν.Το »Οργισμένο Είδωλο» σημάδεψε την αρχή της παραγωγικής επαγγελματικής συνεργασίας του Σκορσέζε με τον Ντε Νίρο και τον Πέσι.Οι τρεις τους θα ξανασυναντηθούν στα »Καλά Παιδιά» (1990)-όπου σ’αυτήν την ταινία ο Πέσι θα κερδίσει Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου-και στο »Καζίνο»(1995).

Η εκρηκτική ερμηνεία του Πέσι δεν ήταν το μοναδικό πράγμα που έφερε στην μεγάλη οθόνη-έφερε επίσης και την Βίκι ΛαΜότα την οποία οι δημιουργοί της ταινίας έψαχναν να βρουν για έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτή η αναζήτηση περιλάμβανε ακόμα και ανοιχτή ακρόαση στο Λος Άντζελες,τον Αύγουστο του 1978.Οι απαιτήσεις του ρόλου:να είναι ξανθιά,ικανή να υποδυθεί τις ηλικίες από 15 έως 30 χρονών,σε εξαιρετικές σωματικές αναλογίες,να μην έχει τοπικές προφορές εκτός από την Νεοϋρκέζικη.Αλλά δεν κατέληγαν πουθενά μέχρι την στιγμή που ο Πέσι είδε μια φωτογραφία της πραγματικής Βίκι ΛαΜότα.Ξαφνικά,ο ηθοποιός κατάλαβε ότι γνώριζε μια κοπέλα από την γειτονιά του που έμοιαζε ακριβώς στη Βίκι!Αυτή η κοπέλα ήταν η Κάθι Μοριάρτι,ακόμα έφηβη και καινούρια στον χώρο της ηθοποιίας.

Δουλεύοντας με τον Σκορσέζε,τον Ντε Νίρο και τον Πέσι,η Μοριάρτι ήταν σαν να συμμετείχε σε ταχύρυθμα μαθήματα υποδειγματικής υποκριτικής.Θυμάται πως οι μέντορές της την εισήγαγαν με ευκολία σε κάθε σκηνή ακόμα και σε αυτήν με την κανάτα με το παγωμένο νερό:»Αυτή η συγκεκριμένη σκηνή ήταν η πρώτη ερωτική σκηνή και ήμουν απόλυτα φοβισμένη.Θυμάμαι πως το σενάριο έλεγε ένα πράγμα και κατά την διάρκεια των γυρισμάτων άλλαζε.Ήμουν αναστατωμένη και αγχωμένη,αλλά με έκαναν να νιώθω πολύ άνετα.Ένιωθα ότι κάποιος με πρόσεχε και αισθανόμουν εντάξει.»



ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ


Το »Οργισμένο Είδωλο»ακολουθεί την φθίνουσα πορεία του Τζέικ ΛαΜότα,από τον καλογυμνασμένο πυγμάχο μέχρι τον παχύ άνθρωπο των τελευταίων ετών.Για τον Ντε Νίρο,η ιδέα του να φοράει ψεύτικα προσθετικά -ένα »παχυντικό κουστούμι»-όσο θα προσπαθούσε να αναπαραστήσει αυτά τα τελευταία χρόνια,δεν θα ήταν σωστή επιλογή.Και στο πνεύμα αλλά και στο σώμα,ήταν αποφασισμένος να μοιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο στον πρώην πρωταθλητή.»Απλά δεν μπορώ να προσποιηθώ»,είπε.»Γνωρίζω ότι οι ταινίες είναι μια ψευδαίσθηση και ίσως ο πρώτος κανόνας είναι να καταφέρεις να ξεγελάσεις,αλλά όχι για μένα,έχω πολύ περιέργεια.Ήθελα να δουλέψω με όλα τα δεδομένα του χαρακτήρα,είτε είναι λεπτός είτε παχύς.»

Έτσι ο Ντε Νίρο έπρεπε να αλλάξει τρεις διαφορετικούς τύπους σώματος μέσα σε έξι μόνο μήνες:τον σκληρό πυγμάχο,τον ενδιάμεσο όχι σε τόσο καλή φόρμα πρωταθλητή και τέλος τον παχύ διασκεδαστή σε νυχτερινό κέντρο.Το πρόγραμμα των γυρισμάτων κανονίστηκε έτσι ώστε ο Ντε Νίρο να προλάβει να πάρει τα απαιτούμενα κιλά.Οι σκηνές πάλης θα γυρίζονταν πρώτες,για πέντε βδομάδες.Για τις μεταβατικές,δραματικές σκηνές χρειάζονταν άλλες δέκα βδομάδες γυρισμάτων.Μετά η παραγωγή θα »πάγωνε» για δύο μήνες για να μπορέσει ο Ντε Νίρο να πάρει βάρος.Τελικά δυόμισι βδομάδες θα διέθεταν για τις σκηνές που είχαν να κάνουν με τον υπέρβαρο ΛαΜότα.

Για να ετοιμαστεί για τις σκηνές μέσα στο ρινγκ ο Ντε Νίρο υποβλήθηκε σε ένα εξαντλητικό πρόγραμμα προκειμένου να σχηματίσει το κατάλληλο σώμα ώστε να φαίνεται αλλά και να μπορεί να παίζει ως πραγματικός επαγγελματίας πυγμάχος.Ένα χρόνο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα,εκπαιδευόταν μαζί με τον ΛαΜότα στο »Gramercy Gym» στην Ανατολική 14η Οδό στο Μανχάταν,παλεύοντας για πάνω από 1.000 γύρους με το πραγματικό Είδωλο του Μπρονξ.Σύμφωνα με τον ΛαΜότα:»Ο Μπόμπι (Ρόμπερτ) είναι ένας πρώτης τάξης πυγμάχος. Δεν κάνω πλάκα.Είναι τριανταπέντε ετών,αλλά κινείται και χτυπά σαν δεκαεννιάχρονος.Όποια στιγμή θελήσει να παρατήσει την υποκριτική,θα μπορούσα πολύ εύκολα να τον κάνω πρωταθλητή.Είναι πολύ καλός.»

Η αρχή των δέκα-βδομάδων γυρισμάτων των ενδιάμεσων δραματικών σκηνών,ήταν και η αφετηρία των περισσοτέρων »χαμαιλεοντικών» αλλαγών για τον Ντε Νίρο.Κατά τη διάρκεια των δέκα εβδομάδων,ο ηθοποιός καταβρόχθιζε τσιζκέικ και σοκολατούχο γάλα,ώστε να είναι έτοιμος για τις τελευταίες από τις μεταβατικές σκηνές που έπρεπε να γυριστούν-σ’αυτές τις σκηνές φαίνεται ο ΛαΜότα να έχει χάσει ελαφρώς το γυμνασμένο σχήμα του σώματός του,μετά την απόσυρσή του από την αγωνιστική δράση.

Έπειτα που ακολούθησε ένα κενό δύο μηνών κατευθύνθηκε προς την Ευρώπη…και προς το πολύ φαϊ! »Είναι πολύ δύσκολο» είπε ο Ντε Νίρο για εκείνη την περίοδο.»Πρέπει να τρως τρεις φορές την μέρα.Πρέπει να ξυπνάς το πρωί και μόνο να τρως.Φάε εκείνο το πρωινό,φάε εκείνες τις τηγανίτες,φάε το δείπνο,ακόμα και αν δεν πεινάς.Είναι σκότωμα.»

Όταν ο Ντε Νίρο επέστρεψε στο χώρο γυρισμάτων τον Δεκέμβριο του 1979,είχε 30 κιλά παραπάνω.Η Κάθι Μοριάρτι παραξενεύτηκε όταν τον είδε:»Χτύπησε την πόρτα μου και ένας εντελώς αλλαγμένος άνθρωπος μπήκε.. νομίζω ότι αυτό είναι απίστευτο,ότι κάποιος θα έμπαινε σ’αυτήν την διαδικασία…πραγματικά ανησυχούσα γι’αυτόν.»

Ο Μάρτιν Σκορσέζε έμεινε εξίσου έκπληκτος με την εμφάνιση του Ντε Νίρο και το πώς κατάφερε να πάρει τόσα κιλά.Για να βοηθήσει να διατηρηθεί ο αυξημένος σωματικός όγκος του Ντε Νίρο,μείωσε τις τελευταίες μέρες γυρισμάτων από δυόμιση βδομάδες σε δέκα μέρες.»Το βάρος του Μπόμπι (Ρόμπερτ) ήταν τόσο υπερβολικό», εξήγησε ο Σκορσέζε »που η αναπνοή του ήταν σαν τη δική μου όταν παθαίνω κρίση άσθματος.Με τον όγκο που είχε πάρει δεν μπορούσαμε να κάνουμε πια 40 λήψεις.Κάναμε τρεις με τέσσερις λήψεις.Το σώμα επέβαλε συγκεκριμένα πράγματα.Απλά έγινε εκείνος ο άνθρωπος.»


ΜΑΚΙΓΙΑΖ:ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ


Αλλά ακόμα και ο Ντε Νίρο είχε όρια όταν έφτασε η στιγμή να μεταμορφωθεί σε άλλο πρόσωπο.Όσο και αν εκπαιδευόταν ή αν έτρωγε δεν θα μπορούσε να αλλάξει τα χαρακτηριστικά του ώστε να μοιάσει στο ταλαιπωρημένο και χτυπημένο πρόσωπο του μαχητή των ρινγκ ΛαΜότα.Αυτή τη δουλειά ανέλαβε ο μακιγιέρ Μάικλ Τζορτζ Γουέστμορ.

Ο Γουέστμορ ξόδεψε εννέα μήνες δημιουργώντας τα συστατικά μακιγιάζ του προσώπου που θα άλλαζαν την όψη του Ντε Νίρο και των ατόμων που θα υποδύονταν τους υπόλοιπους πυγμάχους.Αυτό ήταν το εύκολο μέρος. »Γινόταν δύσκολο όταν ξεκινούσε το γύρισμα»,είπε ο Γουέστμορ αναφερόμενος στις δύο με τρεις ώρες λεπτομερούς εργασίας,που απαιτούταν για να μακιγιαριστεί σωστά ο Ντε Νίρο.»Τοποθετήσαμε τα χαρακτηριστικά του ΛαΜότα 125 φορές και ήταν μια ρουτίνα που κανένας από εμάς δεν μπορούσε να συνηθίσει- ήταν απλά μέρος της αμοιβαίας υποχρέωσής μας προς την ταινία και δεν μπορούσε να αποφευχθεί».

Το μακιγιάζ για την σκηνή πάλης ΛαΜότα/Τζανίρο,στην οποία ο ΛαΜότα τσακίζει τη μύτη του αντιπάλου του, ήταν πραγματικά μια πρόκληση.Είπε ο Γουέστμορ:»Αυτή η μύτη δημιούργησε πολλά ειδικά προβλήματα μοναδικά για το μακιγιάζ και ήταν μια αυθεντική ‘υδραυλική’ δουλειά.Υπάρχει ένα σωληνάκι το οποίο είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ανθρώπου,συνεχίζει στο μέτωπό του και καταλήγει κάτω στη μύτη του-αλλά είναι αδύνατο να το ανιχνεύσεις στην ταινία.Το σωληνάκι περιείχε το ‘αίμα’ που εκτινάσσεται μετά το χτύπημα από το γάντι του μποξ…Ακόμα και όταν μεγεθύνεται στην κινηματογραφική οθόνη,δεν μπορείς να πεις ότι είναι μακιγιάζ.Οκόσμος πιστεύει απλά ότι το πρόσωπο του ανθρώπου έχει συντριβεί.»


ΣΤΟ ΡΙΝΓΚ


Οι σκηνές πάλης χρειάστηκαν πάνω από ένα μήνα για να γυριστούν,ωστόσο φαίνονται μόνο δέκα λεπτά στην ταινία.Επειδή ήθελε οι σκηνές πάλης να μη μοιάζουν με οτιδήποτε είχε δει το κοινό μέχρι τότε,ο Σκορσέζε εγκατέλειψε την τυπική τεχνική κινηματογράφησης πυγμαχίας,κατά την οποία χρησιμοποιούνται πολλαπλές κάμερες για να γυρίσουν την ίδια ακριβώς σκηνή από διάφορες γωνίες.Αντί για αυτό,τοποθέτησε μόνο μια κάμερα μέσα στο ρινγκ,σαν έναν τρίτο πυγμάχο.Η νέα τεχνική απαιτούσε εκτενή προετοιμασία.Οι κινήσεις των δύο ηθοποιών μέσα στο ρινγκ,όπως και της κινηματογραφικής μηχανής,έπρεπε να χορογραφηθούν λεπτομερώς.

»Οι σκηνές πάλης χρειάζονταν πραγματική φυσική αντοχή από τη μεριά του Μπομπ (Ρόμπερτ) και των υπολοίπων»,τόνισε ο Σκορσέζε.»Έπρεπε να γυρίζουν ξανά και ξανά».Όταν ο σκηνοθέτης ήταν απασχολημένος με το στήσιμο της κάμερας για τις σκηνές,ο Ντε Νίρο ήταν επίσης απασχολημένος.Έπρεπε να διατηρήσει μία εμφάνιση σωματικής εξουθένωσης και γι’αυτό χτυπούσε ένα σάκο του μποξ που τοποθετούσαν σε όποια γωνία του ρινγκ δεν χρησιμοποιούσε ο Σκορσέζε.Όταν ερχόταν η στιγμή να ακουστεί η κραυγή »Πάμε»,ο Ντε Νίρο ήταν κουρασμένος,ιδρωμένος…και έτοιμος.



Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΓΥΡΟΣ-Η ΒΡΑΔΙΑ ΤΩΝ ΟΣΚΑΡ


Το »Οργισμένο Είδωλο» ήταν υποψήφιο για οκτώ Όσκαρ το 1980:Καλύτερης Ταινίας,Σκηνοθεσίας (Σκορσέζε), Α’ Ανδρικού Ρόλου (Ντε Νίρο), Β’ Ανδρικού Ρόλου (Πέσι), Β’ Γυναικείου Ρόλου (Μοριάρτι), Διεύθυνσης Φωτογραφίας,Ήχου και Μοντάζ.Κέρδισε δύο:Ο Ντε Νίρο πήρε σπίτι του το δεύτερο Όσκαρ του (το πρώτο το είχε πάρει ως Β’ Ανδρικός Ρόλος στο »Νονό 2») και η Θέλμα Σκουνμέικερ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ. Ο Ντε Νίρο επίσης τιμήθηκε για την εκπληκτική ερμηνεία του από τις Χρυσές Σφαίρες,την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης,την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες και το National Board of Review.Ο συμπρωταγωνιστής του,Τζο Πέσι,επιλέχτηκε ως καλύτερος ηθοποιός Β’ Ανδρικού Ρόλου από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης,την Εθνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου και το National Board of Review.Επιπλέον,η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες επέλεξε το »Οργισμένο Είδωλο» ως την καλύτερη ταινία του 1980 και η Εθνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου τίμησε τον Μάικλ Τσάπμαν με την διάκριση της Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας.

Η μοντέρ Σκουνμέικερ είπε:» Το »Οργισμένο Είδωλο» δεν είχε »μπαλώματα»..Ήταν τέλειο.Συμμετείχαμε ως ένα συγκεκριμένο σημείο,αλλά ήταν σα να καθοδηγούμασταν από ένα σοφό χέρι».

Και,ίσως αυτό το χέρι να φορούσε γάντι του μποξ…