Archive for the ‘ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ’ Category


H αγάπη μου για τα ζώα, με έκανε να προσθέσω άλλη μία υποκατηγορία, με ντοκιμαντέρ για τα ζώα.  Και επειδή σε κάνα-δυο μήνες θα γεννήσει πάλι η σκορπίνα μου, μου έδωσε το κίνητρο ώστε να σας παρουσιάζω και μερικά ντοκιμαντέρ. Κατά πόσο θα μπορείτε να τα βρείτε για να τα δείτε, μου είναι άγνωστο. Εγώ τα συλλέγω από μικρό παιδί, είτε από εφημερίδες, είτε από περιοδικά.

Λοιπόν. Για πρώτο ντοκιμαντέρ, επέλεξα να σας παρουσιάσω μυρμήγκια. Για την ακρίβεια, τερμίτες εναντίον μυρμηγκιών. Ένα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ντοκιμαντέρ που νομίζεις ότι βλέπεις ταινία. Θα δείτε το ξεκίνημα της αποικίας των τερμιτών από την αρχή, δηλαδή τον βασιλιά με την βασίλησσα να χτίζουν την αποικία και να φτιάχνουν τον στρατό τους.  Παράληλα θα δείτε και ένα άλλο είδος μυρμηγκιών, το οποίο μεταφέρει την βασίλησσά του. Ότι ζώο ή έντομο, ή ερπετό μπει στον δρόμο τους, εξολοθρεύεται.

Αυτά λοιπόν τα μυρμήγκια τα σαρκοφάγα, μεταφέροντας την βασίλησσά τους, θα φτάσει κοντά στην αποικία των τερμιτών. Έτσι, θα κάνουν έφοδο στην αποικία. Μια μάχη εξαιρετική, με την αγωνία στο κατακόρυφο για το τί θα γίνει. Οι τερμίτες προσπαθούν να προστατέψουν την βασίλησσά τους από τα επιτηθέμενα μυρμήγκια.

Εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, εξαιρετικές λήψεις, εξαιρετική φωτογραφία, για ένα κόσμο που ποτέ δεν τον έχουμε παρατηρήσει, αλλά τον έχουμε τσαλαπατήσει όλοι μας με τα πόδια μας και τα αμάξια μας.

Αν σας αρέσουν τα ντοκιμαντέρ, ΜΗΝ το χάσετε!!

Bαθμολογία μου, 8,5/10.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε όλο το ντοκιμαντέρ αλλά χωρίς ελληνικούς υπότιτλους, στο τέλος του άρθρου. Το βρήκα στο Youtube.

CAST:

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: La citadelle assiegee

ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΩΣ: The Besieged Fortress – Micropolis

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Philippe Calderon

ΣΕΝΑΡΙΟ: Guillaume Vincent – Philippe Calderon

ΑΦΗΓΗΣΗ: Benoit Allemane

ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2006

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 82′ λεπτά

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ:


Ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ έχουμε σήμερα, με θέμα την σχοινοβασία. Για την ακρίβεια, σχοινοβασία στους δίδυμους πύργους!

Πραγματοποιήθηκε παράνομα φυσικά, τον Ιούλιο του 1974. Οι πύργοι ήταν σχεδόν τελειωμένοι οπτικά. Θα δείτε λοιπόν από το μηδέν να χτίζονται οι δίδυμοι πύργοι από φωτογραφίες και βίντεο. Την ομάδα που συμετείχε σε αυτό το επιχείρημα την συλλάβανε. Στην ουσία, την μεγαλύτερη ποινή την έφαγαν οι συνεργάτες του σχοινοβάτη. Ο σχοινοβάτης έγινε διάσημος και αναγνωρίσιμος μετά από αυτό, κι’έτσι η ποινή του ήταν, τίποτα.

Θα δείτε τον σχοινοβάτη και τους φίλους του που το σχεδιάσανε όλο αυτό, να αφηγούνται τα πάντα. Από την γνωριμία τους, τις σχοινοβασίες και σε άλλα κτήρια, και τελικά τους δίδυμους πύργους.

Θεωρώ, τουλάχιστον αυτό μου πέρασε εμένα βλέποντας το ντοκιμαντέρ, ότι έχουν βάλει μπόλικη σάλτσα στην αφήγηση, ώστε να έχουμε πιο πολύ αγωνία. Ε δεν μπορεί όλες οι αναποδιές που έτυχαν να ήταν τελικά τόσες, ή απλώς βάλανε μπόλικη σάλτσα. Νομίζω πως θα το διαπιστώσετε κι εσείς αν το επιλέξετε το ντοκιμαντέρ. Κυκλοφορεί Ελλάδα πάντως.

Επίσης, με εκνεύρισε κάπως ο σχοινοβάτης που μας τα διηγείται όλα αυτά. Μιλάει πολύ γρήγορα και έχει ένα στυλάκι εκνευριστικό. Κατέ με φυσικά. Θα δείτε πλάνα και υλικό εκπληκτικά. Επίσης θα δείτε βήμα βήμα τον όλο σχεδιασμό του εγχειρήματος, ώστε να καταφέρουν να τρυπώσουν στους πύργους μαζί με τον εξοπλισμό τους.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, είναι το ύψος των πύργων. 450 Μέτρα. Αντιλαμβάνεστε γιατί πράγμα μιλάμε; Σχεδόν μισό χιλιόμετρο σε ύψος! Σε μερικά πλάνα δείχνει από πάνω κάτω, και χάνεσαι. Δεν βλέπεις όχι άνθρωπο, ούτε αμάξι. Μιλάμε για τρελό ύψος. Και φυσικά χωρίς καμία προφύλαξη από κάτω. Αν έπεφτε, εννοείται ότι δεν θα υπήρχε κομμάτι του. Τελικά δεν έπεσε. Οι πύργοι πέσανε κάποια χρόνια αργότερα. 

Δύσκολος ο σχεδιασμός για κάτι τέτοιο. Να περάσεις τους φύλακες, τους αστυνομικούς, την ασφάλεια, συν να έχεις και ένα τόνο εξοπλισμό και να τον ανεβάσεις. Και δεν μιλάμε για μια 5όροφη πολυκατοικία. Αλλά μια πολυκατοικία που έχει 110 ορόφους.

Αξίζει να το βρείτε το ντοκιμαντέρ. Είναι από τα καλά. Θα κλείσω με μία φράση του σχοινοβάτη στο τέλος.

Για μένα, είναι πολύ απλό. Τη ζωή σου πρέπει να τη ζεις στα όρια. Πρέπει να είσαι επαναστάτης. Ν’αρνείσαι να εγκλωβίσεις τον εαυτό σου σε κανόνες. Ν’αρνείσαι την επιτυχία σου. Και να μην επαναλαμβάνεσαι. Να βλέπεις κάθε μέρα, κάθε ιδέα, σαν μια πραγματική πρόκληση, και τότε θα ζεις σε τεντωμένο σχοινί.

Βαθμολογία μου, 8/10.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:


Nα’μαι και πάλι με κάτι πολύ ιδιαίτερο αυτή την φορά.

Δεν ήξερα σε ποια κατηγορία να βάλω αυτό το ντοκιμαντέρ. Τελικά το βάζω στις διάφορες συζητήσεις.

Αυτό το ντοκιμαντέρ λοιπόν, το είδα σε κατάστημα. Γύρισα να διαβάσω την »υπόθεση» από πίσω. Κατευθείαν μου κέντρισε το ενδιαφέρον!
Όχι όμως για τους λόγους που πολλοί μπορεί να πιστεύετε. Θέλω να πω ότι υπάρχει πολύς κόσμος που θα πει: »Πωωωω, είναι με αυτοκτονίες και δείχνει πραγματικά γεγονότα και θα το πάρω». ΟΧΙ! Δεν είπα αυτό, καθώς δεν λειτουργώ έτσι.

Αυτό που με τράβηξε ώστε να δω αυτό το ντοκιμαντέρ, είναι η ψυχολογία αυτών των ανθρώπων, να δω πως σκέφτονται, τι συμπεριφορές έχουν, με τι μάτια βλέπουν τον κόσμο γύρω τους. Αυτό που είναι περισσότερο σημαντικό για εμένα είναι οι άνθρωποι καθαρά και όχι οι πράξεις τους.

Είναι ένα θέμα, που νομίζω ότι σε όλους έχει υπάρξει η σκέψη της αυτοκτονίας. Μην βγάζετε βιαστικά συμπεράσματα! Μισό να σας εξηγήσω…
Εννοώ, πως είτε στην εφηβεία ή σε άλλη περίοδο της ζωής μας, σε όλους έχει περάσει από το μυαλό αυτό. Απλά σαν σκέψη! Γιατί απ’το να το σκεφτείς μέχρι την υλοποίηση, υπάρχει μια απόσταση. Για άλλους μικρή, για άλλους μεγάλη.
Πώς θα αντιμετώπιζαν οι άλλοι αυτό το γεγονός κλπ κλπ. Αν είστε από εκείνους που δεν έχει περάσει ποτέ αυτή η σκέψη στο μυαλό, ή έστω αν πιστεύετε ότι είστε οι μόνοι που το έχετε σκεφτεί αλλά δεν έχετε τολμήσει να το πείτε κάπου, τότε δεν ξέρω. Δεν μου φαίνεται παράλογη σαν φευγαλέα σκέψη, γι’αυτό λέω πως νομίζω ότι σε όλους έχει περάσει αυτή η σκέψη. Απλά είναι σκέψη μέσα μας βαθιά που έχουμε κάνει και την οποία »συνήθως» την κρατάμε για εμάς τους ίδιους μόνο.

Στο ντοκιμαντέρ αυτό λοιπόν, έχει στηθεί μια κάμερα με φόντο την γέφυρα και τραβάει από την 1η Ιανουαρίου του 2004, μέχρι και την 31 Δεκεμβρίου του 2004 όλη μέρα. Τραβάει λοιπόν για ένα χρόνο. Μέσα σε αυτόν το χρόνο, η κάμερα κατέγραψε 24 αυτοκτονίες, συν ότι γλύτωσαν και πόσοι άλλοι.

Από εκεί και πέρα, υπάρχουν συνεντεύξεις από συγγενείς και φίλους, οι οποίοι μας λένε για τον χαρακτήρα του κάθε αυτόχειρα. Τι συμπεριφορά είχε, αν είχε κάποια ψυχασθένεια ή αν ήταν νορμάλ σαν άνθρωπος, ή αν έγινε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που τον/την ώθησαν στην αυτοκτονία.

Νομίζω ότι θα φανεί χρήσιμο αυτό το ντοκιμαντέρ για πολύ κόσμο, γιατί ίσως δει συμπεριφορές ανθρώπων που μοιάζουν με άλλες του δικού τους περιβάλοντος και ίσως να μπορέσει να βοηθήσει όσο είναι εφικτό βέβαια αυτό.

Είναι συγλονιστικό το ντοκιμαντέρ με πολλά πολλά ερωτήματα όπως, ΓΙΑΤΙ να επιλέγουν κάτι τέτοιο οι άνθρωποι; Όλοι μας μέσα στην καθημερινότητα που ζούμε και με όλα μας τα προβλήματα, ζοριζόμαστε και πιεζόμαστε. Προσπαθούμε όμως να βρούμε άλλες λύσεις. Πόσο απελπισμένος μπορεί να είσαι για να κάνεις κάτι τέτοιο; Ίσως μπλοκάρει το μυαλό και δεν μπορείς να σκεφτείς άλλη λύση παρά μόνο αυτή.

Θα δείτε επίσης συνεντεύξεις από ανθρώπους που σώθηκαν από την πτώση, για το τι σκέφτονταν τότε και πως νιώθουν τώρα.

Ειλικρινά θα προβληματιστείτε με το όλο ντοκιμαντέρ και θα ανατριχιάσετε.

Για να πάρετε μια γεύση, σας ετοίμασα 2 σκηνές, μία από την έναρξη του ντοκιμαντέρ και μία από το τέλος. Το τέλος και το κλείσιμο που κάνει μια ηλικιωμένη γυναίκα, είναι και το σημαντικότερο σημείο για εμένα στο ντοκιμαντέρ.
Δακρύζεις και ανατριχιάζεις με αυτά που λέει. Αν μπορείτε να το βρείτε το ντοκιμαντέρ, πάρτε το γιατί αξίζει. Αν φυσικά σας ενδιαφέρει ο άνθρωπος και  προσπαθείτε να καταλάβετε διαφορετικούς τρόπους σκέψης.

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ (ΕΝΑΡΞΗ):

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ (ΤΕΛΟΣ):