ΤΑΥΤΙΖΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ;

Posted: 29/03/2011 in ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Άλλη μία ερώτηση από την nefertitigr που γίνεται άρθρο.

Και ξεκινάω με την ερώτηση όπως μου την έκανε:

Ταυτίζεσαι ποτέ με τους ήρωες των ταινιών που βλέπεις ή παρακολουθείς την ταινία αποστασιοποιημένα και μετά κρίνεις αν σου άρεσε ή όχι? Και αν ναι, ποιοι ήρωες νομίζεις οτι σε “έλκουν” να ταυτιστείς και σε ποια είδη ταινιών?

Γενικά μιλώντας πάντα, με τον κάθε ήρωα στις ταινίες ταυτίζομαι. Και για να είμαι ακριβής, ταυτίζομαι με όλους τους ηθοποιούς σε μία ταινία και όχι μόνο με τον πρωταγωνιστή! Αυτό, δεν το κάνω σκόπιμα, γίνεται μόνο του. Όταν ξεκινάει η ταινία, παρατηρώ συνέχεια! Εκφράσεις, κινήσεις, λόγια. Αν προσπαθήσεις πιστεύω να το κάνεις σκόπιμα αυτό, νομίζω ότι έχεις χάσει όλη την ταινία. Δεν ξέρω πώς είναι ο καθένας σας όταν βλέπει ταινίες, έτσι πάντως είμαι εγώ.

Τώρα το δύσκολο μέρος της ερώτησης…

Δύσκολο γιατί ταυτίζομαι με πολλά είδη. Θα έλεγα όμως όπως έχω ξαναπεί και παλιότερα, ότι είναι τα δράματα. Δράματα τα οποία μπορούν να συμβούν στον καθένα. Μου αρέσει να βλέπω το πώς αντιμετωπίζει ο κάθε χαρακτήρας κάποιο πρόβλημα.

Σε ότι είδος και να είναι αυτό που θα δω, ταυτίζομαι. Είτε είναι περιπέτεια, θρίλερ, κοινωνική, αισθηματική κλπ κλπ. Νομίζω όμως, ότι κατά κάποιο τρόπο όλοι ταυτίζονται με κάποιους ήρωες. Μερικοί ίσως ταυτίζονται με ήρωες που τους θυμίζει πιο πολύ τον εαυτό τους. Άλλοι πάλι, μπορεί να ταυτίζονται όπως εγώ. Για εμένα δεν έχει σημασία αν ο ήρωας είναι άντρας ή γυναίκα. Αυτόματα μπαίνω στην ψυχολογική κατάσταση του καθένα από τους ήρωες. Προσπαθώ να καταλάβω τα πράγματα από την πλευρά του κάθε χαρακτήρα.

Πρέπε να δώσω όμως και ένα παράδειγμα με μια ταινία για να καταλάβετε καλύτερα…Ποια να πω όμως…

Λοιπόν, θα πω την ταινία THE BRIDGES OF MADISON COUNTY με την Μeryl Streep και τον Klint Eastwood. Δεν ξέρω αν την έχετε δει όλοι (προσεχώς κριτική), αλλά σαφώς ταυτίστηκα με την Meryl Streep που είναι το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας. Μπήκα όμως και στην μεριά του Eastwood, που κατά την άποψή μου δεν είχε να χάσει τόσα όσα θα έχανε η Streep, μπήκα στην μεριά των παιδιών τα οποία είχαν μεγαλώσει με λάθος ιδέες περί αγάπης και έρωτα, και μπήκα επίσης και στην μεριά του συζύγου, έστω για αυτό το λίγο που τον είδαμε, ο οποίος φαίνεται πικραμένος επειδή νιώθει ότι δεν έχει δώσει περισσότερα πράγματα στην γυναίκα του.

Γενικά ταυτίζομαι με όλους τους χαρακτήρες σε μια ταινία. Σίγουρα όμως όλοι μας (πιστεύω), ότι ταυτιζόμαστε περισσότερο με τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας, αφού η ίδια η ταινία εστιάζει περισσότερο σε αυτόν.

Ελπίζω να έγινα κατανοητός και ελπίζω να πείτε και εσείς την γνώμη σας για το όλο θέμα.

Σχόλια
  1. Ο/Η nefertitigr λέει:

    Να διευκρινήσω κι εγώ……..
    Όταν έθεσα αυτή την ερώτηση, δεν εννοούσα γενικότερα στη ζωή αν ταυτιζόμαστε με ήρωες ταινιών, σαφώς όχι.
    Κατά την διάρκεια της ταινίας, αναφερόμουνα, κάτι σαν τον ηθοποιό που μπαίνει στο «πετσί» του ρόλου…
    Βγαίνοντας απο την αίθουσα του κινηματογράφου είμαστε «εμείς», ο φλύαρος και απαιτητικός εαυτός μας, με τη παρέα της σοφής πλευράς μας (Μου άρεσαν πολύ όσα ανέφερε η deppy). ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ, με ότι καλό ή κακό συπάγεται αυτό.

  2. Ο/Η deppy λέει:

    Μιά όμορφη περιγραφή του «εγώ» απ’τον Σόγκυαλ Ρίνποτσε στο «The Tibetan Book of Living and Dying » !
    «Δύο άνθρωποι ζουν μαζί σου όλη σου τη ζωή.Ο ένας είναι το εγώ, φλύαρος, απαιτητικός, υστερικός, υπολογιστής.Ο άλλος είναι η κρυμμένη πνευματική ύπαρξη, η σιγανή φωνή της σοφίας που διαθέτεις, που όμως μόνο σπάνια ακούς ή προσέχεις».
    Συνεχίζει αναφερόμενος σε αυτό που ονομάζει «σοφό σου οδηγό»….
    «Μέσα σου υπάρχει ένας σοφός οδηγός, ένα μέρος του αληθινού σου εαυτού που περπατά δίπλα σου όσο προχωράς στο μονοπάτι της ιερής σου αναζήτησης»…
    Ο Ρίσποντε καταλήγει: » Ή μνήμη της αληθινής σου φύσης με όλη την λάμψη και αυτοπεποίθηση, αρχίζει να επιστρέφει σε εσένα …θα δεις ότι έχεις αποκαλύψει μέσα σου και τον δικό σου σοφό οδηγό.Γιατί εκείνος ή εκείνη σε γνωρίζει σε βάθος , αφού εκείνος ή εκείνη είσαι εσύ».
    Είσαι εσύ…! και όχι η ιδέα που έχεις για τον ευατό σου .

  3. Καλησπέρα Trancemedia
    To να δούμε με ποιούς ήρωες ταυτιζόμαστε και γιατί θα μας μάθει κάποια πράγματα για τον εαυτό μας.
    Βοηθάει η ταύτιση όμως στην αντικειμενική θέαση;
    Μπορούμε να μην ταυτιζόμαστε με κανέναν και τίποτα (ακόμα και με τον ίδιο μας τον εαυτό) και να βλέπουμε τα πράγματα όπως αυτά συμβαίνουν χωρίς να τα παραμορφώνει το συναίσθημα;
    Άκου και μια ιστορία του Νασρεντίν Χότζα αν έχεις ακουστά :
    «Αποταύτιση από το εγώ» ο τίτλος
    Κάποτε ο Χότζας συνάντησε έναν γκουρού και πιάσανε τη συζήτηση για διάφορα θέματα αυτογνωσίας και εσωτερικής εργασίας. Και κάποια στιγμή όταν η συζήτηση ήταν γύρω από το «εγώ» του ανθρώπου και την ταύτιση που έχουν οι άνθρωπο μ’ αυτό, ο γκουρού λέει στον Χότζα: «Είμαι τόσο πολύ αποταυτισμένος από τα πάντα, που δεν σκέφτομαι ποτέ τον εαυτό μου, αλλά μόνο τους άλλους».
    Κι ο Χότζας του απαντάει: «Εγώ είμαι τόσο αντικειμενικός με τα πάντα ώστε μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου σαν να είμαι κάποιος άλλος· έτσι μου επιτρέπεται να σκέφτομαι τον εαυτό μου».

    • Ο/Η trancemedia λέει:

      Γεια σου φίλε μου Δημήτρη.

      Όταν έγραφα το άρθρο, ήμουν 80% σίγουρος ότι θα παρεξηγηθώ για αυτό ακριβώς που λες. Τώρα πρέπει να το εξηγήσω καλύτερα…

      Όταν λέω ταυτίζομαι, και γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο έβαλα την λέξη »μηχανικά», ώστε να αποφύγω αυτό που είπες. Ταυτίζομαι, εννοώ ότι δεν είμαι ο Trancemedia. O κύριος που κάθεται στο κάθισμα είναι ο Trancemedia. Ο κύριος που είναι μέσα στην ταινία όμως και ζει όλα αυτά που συμβαίνουν στους χαρακτήρες ή στην ταινία, δεν είναι ο Trancemedia! Eίναι ο Αντώνης!
      Με την ταύτιση μπορεί μερικοί να καταλαβαίνουν ότι δεν αντιλαμβάνεσαι την ταινία σωστά. Είπα μηχανικά εννοώντας ότι αυτόματα φεύγω από το κάθισμα και μπαίνω στην ταινία. Δεν είναι κάτι το συνειδητό. Είναι ταξίδι…
      Εσύ την πας αλλού όμως την ιστορία σου για να με βάλεις στην πρίζα…χεχε, τι νομίζεις; Σε καταλάβαμε κύριε.χαχαχα

      Λοιπόν, να μην ταυτίζεσαι με τίποτα. Χμ…

      Γενικότερα σαν άνθρωπος δεν ταυτίζομαι, απ’όσο έχω παρατηρήσει τον εαυτό μου έτσι; Ο κινηματογράφος επειδή είναι και μια μορφή διασκέδασης εκτός των άλλων, μου δίνει την δυνατότητα να το ζήσω όλο αυτό όπως το θέλω. Αλλά γενικά, δεν νομίζω ότι ταυτίζομαι με κάτι. Είμαι »ανοιχτός» σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου!
      Το ΕΓΩ τώρα…
      Νομίζω ότι το έχουμε ξανασυζητήσει οι δυο μας αυτό αν θυμάσαι… Η λέξη »ΕΓΩ» που την χρησιμοποιώ και πολύ συχνά μάλιστα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος είναι πολύ εγωκεντρικός σαν χαρακτήρας. Είναι μία λέξη που την χρησιμοποιώ συχνά, τουλάχιστον (εγώ), για να δηλώσω ότι είναι καθαρά άποψή μου, γνώμη μου, ώστε τυχόν παρεξηγήσεις να αποφευχθούν. Δεν θέλω να νομίζει κανένας ότι η γνώμη μου είναι και η γνώμη άλλων, ή ότι ντε και καλλά αυτό είναι και όχι κάτι άλλο. Δεν γίνεται να μην χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη για να δείξω κάποια πράγματα που εννοώ και σαφώς η λέξη »εγώ» ως προς εμένα, δεν έχει αυτή την σημασία εγωκεντρικού χαρακτήρα.
      Εξάλλου, είναι ΑΠΛΑ μια λέξη. Μια λέξη που την έβγαλε ο άνθρωπος. Θα μπορούσε να λεγόταν αλλιώς. Δεν έχει σημασία για εμένα. Σημασία έχει πώς νιώθω ΕΓΩ με τον εαυτό μου. Και σίγουρα δεν νιώθω εγωκεντρικός χαρακτήρας. Ίσως και να κάνω λάθος. Αυτοί που με γνωρίζουν έχουν την απάντηση.

      Σε ευχαριστώ πολύ φίλε για το πέρασμα. Α, το ρεκόρ που λέγαμε…πήγε 304

  4. Ο/Η sweetheart λέει:

    φιλε μου ναι πολλες φορες κ αυτο που πηρα απο τις παλιεςταινιες απο τις γυναικες ηταν η θηλυκοτητα που εβγαζαν κ η πολυ αγαπη ,βεβαια γεννιεται ο ανθρωπος αλλα τοσα χρονια τοση βια ,αποτομες κ απαιτητικες συμπεριφορες ηρθαμε στο σημερα………

  5. Ο/Η nefertitigr λέει:

    Μια κι εγώ έθεσα την ερώτηση, ας απαντήσω και πρώτη 🙂
    Γενικά ταυτίζομαι με τους ήρωες των ταινιών, άσχετα αν ειναι πρωταγωνιστές ή δευτερεύοντες ρόλοι, αλλά όχι με όλους ανεξαιρέτως, μόνο με εκείνους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ή συμπεριφορές που με «αγγίζουν» ή που εχω παρόμοιες εμπειρίες.
    Στην 1η περίπτωση, θα ταυτιστώ όταν αγγίξουν κάποια ευαίσθητη χορδή μου και θα προσπαθήσω να «μπω» στη θέση τους και να αναρωτηθώ τι θα έκανε εγώ σε μια παρόμοια περίπτωση.
    Στη 2η, αναλογίζομαι βλέποντας αντιδράσεις και συμπεριφορές, αν χειρίστηκα κι εγώ το θέμα-πρόβλημα με τον ίδιο τρόπο ή διαφορετικό και γιατί.
    Η ταύτιση αυτή με κάποιο ήρωα ταινίας συνήθως γίνεται σε κοινωνικές, αισθηματικές, δραματικές ταινίες.
    Δεν ταυτίζομαι ποτέ με υπερήρωες 🙂 και «ακραίους» χαρακτήρες, ίσως γιατι δεν πλησιάζουν καν τον δικό μου χαρακτήρα. Αυτές τις ταινίες τις βλέπω αποστασιοποιημένα και μετά, κρίνοντας απλά οτι είδα θα έλεγα περισσότερο «εικαστικά», επιλέγω αν μου αρέσει ή όχι.

    Είπαμε άβυσσος η ψυχή του θεατή. χαχαχαχαχα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s