SHUTTER ISLAND (2010) ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ

Posted: 09/03/2011 in ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ, LEONARDO DiCAPRIO, MARTIN SCORSESE

Άλλη μία ταινία για συζήτηση!

Πολλοί από εσάς, θα ξέρετε ότι ο καλύτερός μου σκηνοθέτης είναι ο Martin Scorsese και καλύτερός μου ηθοποιός, ο Leonardo DiCaprio. Δεν χρειάζεται να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε με την άποψή μου, γιατί είναι δική μου και όχι δική σας. Την δική σας, μπορείτε να την γράψετε στα σχόλια αν θέλετε.

Περιμένοντας λοιπόν την ταινία να βγει στους κινηματογράφους πως και πως, λόγω του συνδυασμού που ανέφερα παραπάνω, κάτι μου συμβαίνει και αναγκάζομαι να φύγω εκτός Αθήνας. Στον γυρισμό από το ταξίδι, παίρνω τηλ τους φίλους μου, (ναι τους γνωστούς από το Inception και το Avatar που ταιριάζουν πολύ τα γούστα μας στις ταινίες ), γιατί θα πηγαίνανε να την δουν και να μου πουν εντυπώσεις.

Λέω: Έλα ρε ‘σείς, πήγατε; Το είδατε;

Λένε: Σιγά την μακακία. Από την αρχή καταλαβαίνεις τι γίνεται στην ταινία, άστο, μακακία και βαρετό.

Και επειδή έχω τυφλή εμπιστοσύνη στων φίλων μου το γούστο , και επειδή δεν είχα κάποιον άλλον να πάω σινεμά να το δω, το κατέβασα από το νετ και το είδα την ίδια μέρα που επέστρεψα. Μόλις τελείωσε η ταινία, λέω ότι πρέπει να ζω σε άλλο πλανήτη εγώ από τους φίλους. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Την επόμενη που είδα τους φίλους, ξεκινάει η μάχη! Ρε ‘σείς, με δουλεύετε; Καταρχήν ΤΙ δεν σας άρεσε από την ταινία και ΠΟΥ το καταλάβατε το τέλος της ταινίας από την αρχή; Μου λένε: Σου άρεσε αυτή η ταινία; Όχι απλά μου άρεσε, ξετρελλάθηκα! Α καλά, δεν πας καλά εσύ μου λένε, έχεις κάψει φλάτζα. Καλά λέω, είσαστε πολύ άσχετοι κι οι δύο. Και ξεκινάει μια συζήτηση αναλύωντας κάποιες σκηνές της ταινίας. Τον χαβά τους αυτοί, τον χαβά μου εγώ.

Στην ταινία, όχι από την αρχή αλλά σχεδόν στην μέση, έχεις μια μικρή υποψία για το τι μπορεί να συμβαίνει, αλλά σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, αν δεν δεις μια σκηνή που δείχνει στο τέλος και αποκαλύπτονται όλα! Ερμηνείες; ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ! Σκηνοθεσία; ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ! Σενάριο; ΆΝΤΕ ΓΕΙΑ! Ατμόσφαιρα; ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ!

Επειδή δεν μπορώ να πω και πολλά επειδή μπορεί μερικοί από εσάς να μην την έχουν δει, θα σας πω ένα μυστικό που ανακάλυψα για την ταινία. Το μυστικό είναι για αυτούς που την έχουν δει μόνο μία φορά την ταινία!

Αν βάλετε να δείτε την ταινία για δεύτερη φορά και ξέροντας πλέον τι γίνεται στην ταινία, θα παρατηρήσετε το εξής: Θα δείτε ότι όλες οι ερμηνείες των υπόλοιπων ηθοποιών εκτός του DiCaprio, είναι πολύυυυυυ μελετημένες και πραγματικά είναι σαν να βλέπεις άλλη ταινία από μια καινούρια οπτική, την οποία οπτική ΔΕΝ γίνεται να την αντιληφθείς αν δεν έχεις δει την ταινία. Βάλτε την ταινία να παίξει για δεύτερη φορά και θα καταλάβετε τι εννοώ!

Αυτό θα πει σκηνοθεσία και ερμηνεία!!

Α, ξέχασα να σας πω…

Από την μέρα της συζήτησης με τους φίλους για την ταινία, έχει τύχει κόσμος που του άρεσε πολύ η ταινία, να μου λέει: Είδα μια ταινιάρα χτες, το Νησί των Καταραμένων. Το έχεις δει; Εγώ αν το έχω δει να λέω; Να, πέστα του φίλου που δεν του άρεσε. Και ξεκινάει η μάχη μεταξύ τους αυτή τη φορά, χωρίς να παίρνω μέρος εγώ, γιατί ότι είχα να πω το είπα. Πρόσφατα, ήμουν με τους φίλους και πετυχαίνω ένα ξάδερφο. Μας λέει ότι είδε μια ταινιάρα που του έφυγε το κεφάλι. Ξέρετε ποια! Του λέω επίσης, να τα πει στον δίπλα που δεν του άρεσε. Και τι γυρνάει ο φίλος και μου λέει και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι; Δεν είπα ότι δεν μου άρεσε. Καλή ήταν αλλά όχι να πω και ταινιάρα. Σου έρχεται να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο, ή δεν σου έρχεται;

Τελικά αποφάσισα να κάνω το άλλο…Όταν τους ρωτάω για κάποια ταινία, θα τους ηχογραφώ, για να μπορώ στο μέλλον να τους τρίψω την απάντηση που οι ίδιοι έχουν κάνει, στην μούρη τους.

Βαθμολογία μου 8,5/10

Δείτε την και δεν θα χάσετε!!

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Καλοκαίρι 1954. Ο αστυνόμος Τέντι Ντάνιελς κι ο νέος συνεργάτης του, ο Τσακ, φτάνουν σ’ ένα νησί κάπου στα ανοιχτά της Αμερικής, όπου βρίσκεται το Άσκλιφ, το ψυχιατρικό νοσοκομείο για ψυχασθενείς εγκληματίες, για να διεξάγουν έρευνα για μια ασθενή που φαίνεται να δραπέτευσε μυστηριωδώς. Όταν ξαφνικά ξεσπάει μια καταιγίδα, ο Ντάνιελς βρίσκεται αποκλεισμένος εκεί και η διακριτική γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και παράνοιας αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα δυσδιάκριτη. Στο νοσοκομείο Άσκλιφ τίποτα δεν είναι τελικά όπως φαίνεται κι ο Ντάνιελς βρίσκεται έρμαιο σε «απάνθρωπες», ριζοσπαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων πειράματα με φάρμακα, βάρβαρες χειρουργικές επεμβάσεις και πλύσεις εγκεφάλου. Όσο περισσότερο πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο πιο θολή γίνεται αυτή και τόσο περισσότερο αρχίζει να πιστεύει ότι μπορεί να μη φύγει ποτέ από εκεί. Τουλάχιστον, όχι σώος, γιατί κάποιος εκεί μοιάζει να προσπαθεί να τον τρελάνει…

CAST:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Martin Scorsese

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Dennis Lehane (Μυθιστόρημα)

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Laeta Kalogridis

ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Leonardo DiCaprio – Mark Ruffalo – Ben Kingsley – Emily Mortimer – Michelle Williams

ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 138′

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ:

Σχόλια
  1. Ο/Η trancemedia λέει:

    Λοιπόν, ορίστε και η δική μου άποψη…

    Στο τέλος κατά την γνώμη μου, αφού σηκώνεται από τα σκαλιά για να τον συνοδέψουν οι γιατροί, έχω την εντύπωση ότι είναι εις γνώση του όλο αυτό. Την ώρα που πάει με τους γιατρούς, ξέρει τι πρόκειτε να του συμβεί. Στην ουσία αυτοκτονεί. Επειδή το βάρος που έχει δεν μπορεί να το ξεπεράσει, ή δεν θέλει, βλέποντας ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, αποφασίζει να πεθάνει. Αυτό »είδα» την πρώτη φορά που τελείωσε η ταινία, και αυτό και τις επόμενες φορές που την είδα την ταινία.
    Η έκφρασή του, μου δίνει να καταλάβω, ότι εκείνη την στιγμή καταλαβαίνει απόλυτα τι θα του συμβεί.

    • Ο/Η helekin λέει:

      Συμφωνώ απόλυτα με τον trancemedia. Το λέει κι ο ίδιος άλλωστε. ‘Σε αυτό το μέρος κατάλαβα ότι είναι καλύτερο να πεθάνεις σαν καλός άνθρωπος παρά να ζεις σαν τέρας’.

  2. Ο/Η nefertitigr λέει:

    Η τελευταία μου σκέψη, τελειώνοντας η ταινία, ήταν, ότι οταν το μυαλό έχει «σαλέψει» βιώνοντας ενα τόσο τραυματικό γεγονός, οπως ειναι ο θάνατος των παιδιών σου, και αυτό σε έχει φέρει μέχρι τη δολοφονία, δεν υπάρχει περίπτωση να επανέλθεις. Κανένας ανθρώπινος νους δεν αντέχει αυτό το βάρος.
    Φυσικά η τελευταία σκηνή, την ώρα που φεύγει απο το ίδρυμα, συνοδευόμενος και μετά δείχνει το φάρο που διαδραματίστηκαν τα κομβικά σημεία της ταινίας, μου δίνει την εντύπωση, δεν ξέρω αν κάνω λάθος, οτι εκεί τελειώνουν όλα, εκεί «εξαφανίζεται».

  3. Ο/Η trancemedia λέει:

    Ο σύντροφος ή η σύντροφος, σε καμία περίπτωση δεν πληρεί προϋποθέσεις σαν φίλος/η. Μπορεί βέβαια, μέσω φιλίας να καταλήξαμε σύντροφοι. Και όπως λέει και η nefertitigr, τα όρια τα βάζουμε εμείς. Και σίγουρα δεν θα επέλεγα σύντροφο με τα κριτήρια που έχω για τους φίλους. Είναι δύο διαφορετικά εντελώς πράγματα. Μπορεί να υπάρχουν ομοιότητες, αλλά πιστεύω ότι αν λειτουργήσεις σαν φίλος στον/ην σύντροφο, θα σου γυρίσει μπούμερανγκ όλο αυτό και θα την πατήσεις. Και όταν λέω σύντροφο, εννοώ αυτόν/ήν που σκέφτεσαι κάτι πιο σοβαρό να κάνεις μαζί του.

    Όσο για την ερμηνεία του…..

    Οι εκφράσεις και οι εναλλαγές σε αυτές, είναι φοβερές και ιδιαίτερα στο τέλος. Όταν σκέφτεσαι όπως σκέφτεσαι, όταν έχεις χτίσει ένα κόσμο δικό σου, πόσο δύσκολο είναι για κάποιον »κολλημένο» σε συγκεκριμένες ιδέες/απόψεις, να αλλάξει γνώμη!

    Αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε ποιο ήταν το συμπέρασμά σας αφού τελείωσε η ταινία; Και δεν λέω να πείτε το ρεζουμέ, αλλά δείχνοντας την τελευταία σκηνή, ΤΙ καταλάβατε; Το ρωτάω, γιατί η άποψή μου ως προς το τέλος της ταινίας, δεν έμοιαζε με άλλη άποψη που έχω συζητήσει γενικότερα. Δεν ξέρω αν είναι σωστό βέβαια να μπούμε σε λεπτομέρειες της ταινίας γιατί μπορεί άλλοι να μην την έχουν δει. Αλλά επιμένω ότι το τέλος πρέπει να συζητηθεί.
    Ας μείνουν στην περιγραφή όσοι δεν έχουν δει την ταινία και στα πρώτα σχόλια μέχρι ΑΥΤΟ ΕΔΩ! Ε δεν μπορώ, νιώθω να πνίγομαι. Θέλω να μιλήσω ελεύθερα και δεν μπορώ! ΑΡΚΕΤΑ!! Χαχαχαχα

  4. Ο/Η nefertitigr λέει:

    Θα συμφωνήσω μαζί σου οτι άλλα τα όρια που βάζουμε στους φίλους, άλλα στους συντρόφους, και τα δύο όμως εμείς τα καθορίζουμε…
    Όσο για το συγκεκριμένο έργο και τον Ντι Κάπριο που δεν είμαι κι εγώ «φανατική θαυμάστρια του» όπως ο δημιουργός του Blog :), ήταν εξαιρετικό και ο Leonardo επίσης, σε ορισμένες σκηνές που στο πρόσωπο του φαίνεται η λεπτή κλωστή ανάμεσα στη τρέλλα και στην πραγματικότητα, οι εναλλαγές των εκφράσεων του που ακολουθούν τις εναλλαγές του διαταραγμένου του ορισμένες φορές μυαλού, καταπληκτικές..

  5. Ο/Η roula1970 λέει:

    Συμφωνώ λίγο πολύ με όλους σας και σε αρκετά επαυξάνω παιδιά σε ότι αφορά τους φίλους. Αυθόρμητα όμως μου ήρθε να πω κάτι και βάλτε το στο πίσω μέρος του μυαλού σας ή κάντε το ό,τι θέλετε τέλος πάντων:

    Φροντίστε η αναπόφευκτη και τόσο ενδιαφέρουσα διαφορετικότητα με τους φίλους σε ότι αφορά τις προτιμήσεις γενικότερα, να μην ισχύσει στο μέλλον (κατά πολύ) και με τους συντρόφους. Και πιο συγκεκριμένα μιλάω για την περίπτωση που αυτοί γίνουν νόμιμοι και μόνιμοι. Γιατί τότε φίλοι μου … απλά ΤΗΝ ΚΑΤΣΑΤΕ!!!

    Κι όσο για το νησί των καταραμένων είναι όντως εργάρα και ο ΝτιΚάπριο (για μας που δεν είμαστε και τόσο φαν) εξαιρετικός.

  6. Ο/Η nefertitigr λέει:

    Αν μπορώ να συμμετέχω στη συζήτηση σας, θα έλεγα οτι για τους φίλους μας βάζουμε κάποια μίνιμουμ κριτήρια, στα οποία δεν κάνουμε εκπτώσεις, από εκεί και πέρα σίγουρα ο καθένας μας ειναι διαφορετικός και η διαφορετικότητα αυτή μας κάνει μοναδικούς. Το κυριώτερο ειναι στους φιλους, αφού τους επιλέγουμε θα πρέπει να σεβόμαστε την διαφορετικότητα τους (στα γούστα, στις επιλογές, στις απόψεις κλπ) ακόμα κι οταν διαφωνούμε μαζί τους.
    Μέσα απο τις διαφωνίες και τις ανταλλαγές απόψεων σίγουρα ολοι κάτι αποκομίζουμε.

    • Ο/Η trancemedia λέει:

      Συμφωνώ σε αυτό που λες nefertitigr, αλλά συμφωνώ και με αυτό που λέει η liakada.
      Έχουν και κάποιο όριο όλα αυτά. Τώρα θα μου πεις αφού τους διάλεξες και το ήξερες, τώρα φάτους. χεχε

  7. Ο/Η liakada λέει:

    Και επειδή δεν μου συγχωρώ εύκολα ορθογραφικά λάθη, από την βιασύνη μου έγραψα «σε ποιο ουσιαστικά θέματα» ενώ ήθελα να γράψω «πιο»

    • Ο/Η trancemedia λέει:

      χαχαχαχαχα
      Αυτά τα ορθογραφικά θα μας φάνε…χεχε

      Το κατάλαβα ΤΙ εννοούσες με αυτό που είπες, αλλά δεν το πήρα τόσο σοβαρά όσο νομίζεις ότι το πήρα. Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό που λες. Ανέχεσαι κάποια πράγματα μέχρι εκεί που αντέχεις να ανεχτείς.
      Σε σοβαρά θέματα όπως λες, με τους φίλους τα πάμε μια χαρά. Για τα χόμπυ μας τώρα, ναι υπάρχουν οι διαπληκτισμοί. Δεν μπορούμε να τα έχουμε και όλα δικά μας…
      Πχ για υψηλά νοήματα σε ταινίες κλπ, άστο. Η μέρα με την νύχτα.χαχαχα Χάνεις την μπάλα. Όχι ότι το κατακρίνω, αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.
      Για τις διαφορές που λες, ίσως έχεις ένα μεγάλο δίκιο εδώ. Αν δεν τα βρίσκεις πχ στην μουσική ή και στις ταινίες, μπορεί να μην τα βρίσκεις και πουθενά. Όχι πάντα βέβαια αλλά νομίζω ότι συνήθως έτσι πάει το πράγμα. Σε αυτή την περίπτωση έχεις άλλους φίλους που θα συζητήσεις κάποια πράγματα και θα σε καταλάβουν.

      Θα έχεις ένα φίλο για ταινίες, έναν για μουσική, έναν για φιλοσοφία και έναν για καθημερινά προβλήματα.χαχαχαχα

  8. Ο/Η liakada λέει:

    Σαφώς και δεν το εννούσα έτσι όσο σοβαρά (και καλά έκανες) που το πήρες.. Όχι, δεν χρειαζόμαστε yes men και υπηκόους και μόνο εμείς έχουμε το δίκιο, και ναι, να δεχτώ τον πλησίον μου με τα ελαττώματά του, μέχρις ενός ορίου βεβαίως βεβαίως! Άλλωστε άμα σε δέχονται και εκείνοι με τα δικά σου, μια χαρά σας βρίσκω! Απλά η μέχρι τώρα πείρα μου, με οδήγησε στο να «κόψω» κάποιες φιλίες όταν ο κοινός νους μας απείχε πολύ και όταν αναλωνόμουνα στο να δώσω να γίνει κατανοητή η δική μου άποψη πραγμάτων, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αυτό βέβαια σε ποιο ουσιαστικά θέματα από μια ταινία, που πλέον λες «εντάξει, ότι καταλάβαμε καταλάβαμε εκατέρωθεν, πάμε τώρα να πούμε για το στρίφωμα της φούστας και τα ουσιαστικά και βαθειά θα τα συζητήσω με μυαλά που με πιάνουν».. Αυτό εννοούσα όταν είπα ότι οι διαφορές είναι και αλλού.. Πχ. έχω διαπιστώσει ότι με άτομα που έχουν τελείως διαφορετική αισθητική από μένα σε θέματα μουσικής, η διαφορετικότητα αυτή υπάρχει και σε άλλα επίπεδα, μέχρι και αξίες και κουλτούρας κλπ.. Τυχαίο είναι; Για να μην σε κουράζω, από αυτές τις σκέψεις ορμώμενη, έκανα το σχόλιό μου..
    Με πολλή πολλή αγαποσυμπάθεια..

  9. Ο/Η trancemedia λέει:

    Η παροιμία που λες, εμένα προσωπικά δεν μου λέει κάτι. Τους φίλους δεν τους επιλέγουμε για το αν συμφωνούν οι απόψεις μας στις ταινίες, άσε που όλο αυτό έχει και την πλάκα του. Τουλάχιστον εγώ το διασκεδάζω προσπαθώντας να τους εξηγήσω γιατί μου άρεσε μια ταινία, ενώ σε αυτούς όχι, ή και το αντίθετο. Δεν θέλω άλλον έναν »trancemedia» για φίλο μου που να συμφωνεί σε ότι λέω. Θέλω διαφορετικότητα στα πάντα στον χαρακτήρα του άλλου. Το να συμφωνείς συνέχεια με τον άλλον, ε , δεν είναι και το καλύτερο και δεν υπάρχει και κάτι καινούριο ώστε να σε κάνει να σκεφτείς και μια άλλη άποψη για τον τρόπο που λειτουργεί. Και που ξέρεις, μέσα από τις όποιες αντιπαραθέσεις που μπορεί να έχουμε με τους άλλους, όλο και κάτι καινούριο ανακαλύπτεις.
    Οι φίλοι φαίνονται σε πολλά τι σόι χαρακτήρες είναι. Σε αυτό τον τομέα είμαι αλάνθαστος στα κριτήριά μου. Ξέρω τι είναι ο καθένας από τους φίλους μου. Αν δεν ήξερα μπορεί και να μην τους έκανα παρέα. Και αφού είπες για παροιμία, να σου πω και εγώ άλλη μία φράση που μου ήρθε τώρα και την ξέρεις. Δέξου τον πλησίον σου με τα ελλατώματά του.
    Όπως με δέχονται εμένα και τα κουσούρια μου, έτσι τους δέχομαι κι εγώ.

    ΥΓ: Δηλαδή όποιος είναι με το μέρος μου είναι και σωστός; Δεν νομίζω. Μέσα από συζητήσεις ανακαλύπτω πολύ συχνά ότι είμαι λάθος. Όπως μπορεί να είμαι και λάθος σε αυτό που μόλις σου απάντησα.

  10. Ο/Η liakada λέει:

    Ερώτηση απλή, αλλά μου είχε δημιουργηθεί από παλαιότερες αναφορές στους φίλους.. Η παροιμία που λέει «πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι» τι σου λέει; Πώς κάνεις παρέα μ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχετε εκ διαμέτρου διαφορετικές απόψεις, και που φαντάζομαι δεν θα είναι η διαφορετικότητα μόνο στις ταινίες!!!! Με περιπαιχτική διάθεση το ερωτώ μεν, αλλά κρίνοντας από δικά μου βιώματα και ξεκαθαρίσματα «φίλων» δε..
    Πάντα με το μέρος σου!!!

  11. Ο/Η niki λέει:

    Ταινία προς όλους και όχι για λίγους.. χωρίς να σημαίνει αυτό ότι χάνει κάτι από ποιότητα. Καθηλωτικη. Αδιαμφισβήτητη η σκηνοθετική μαεστρία του Σκορτσεζε. Απολαυστικά παιχνίδια μυαλού, ξεδιπλώματα ψυχικών συγκρούσεων, καθαρτικό φινάλε.:-)

  12. Ο/Η halobump λέει:

    Ναι δυνατές και οι δυο. Καλά εκεί στον φάρο σε μια φάση δεν ήξερα τι να πιστέψω 😛

  13. Ο/Η trancemedia λέει:

    Εμένα μου αρέσει και τρελαίνομαι με την σκηνή στην λίμνη (αν κατάλαβες), και με μια σκηνή στον φάρο που αρχίζουν και αποκαλύπτονται όλα.
    Υποψία έχεις για το αν τον δουλεύουν ή τους δουλεύει..

  14. Ο/Η halobump λέει:

    Πραγματικά πολύ καλή ταινία, την είδα cinema εγώ (να ζηλεύεις :D). Κυρίως εκείνη η σκηνή που έχεις πάνω είναι όντως «Αυτό θα πει σκηνοθεσία και ερμηνεία!!» όπως λες και πιο πάνω, είναι η μόνη σκηνή που μου έχει μείνει μετά από τόσους μήνες. Και για κανέναν λόγο δεν μου μπήκε καν η υποψήα από την αρχή για το τι θα συμβεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s